Maltakias

Πάλι ρόμπα έγινες

2012-02-17T14:51:00.003+02:00

Διαβάστε μια νέα καταγγελία για τα κάτεργα του Δουσιστάν

http://anasigrotisi.blogspot.com/2012/02/blog-post_16.html

Εκ της Commandatur....

2012-02-17T12:22:00.001+02:00

Σύλληψη Γερμανών δημοσιογράφων και θεατρικής ομάδας που διαμαρτύρονταν έξω από την Γερμανική Πρεσβεία της Αθήνας κατόπιν εντολής της πρεσβείας προς τους συνεργάτες Γερμανοτσολιάδες (λέγε με ΕΛ.ΑΣ.).

Τον καημέεεεεενο....!

2012-02-15T14:03:00.000+02:00

Παραιτήθηκε,λέει,του Προεδρικού μισθού του ο δήθεν αντιστασιακός σκατόγερος.

Δηλαδή θα πεινάσει τώρα ο δανειστής του Αντρέα;

Όχι δα,έχει τη βουλευτική σύνταξη και ότι έβαλε στην άκρη από την Προεδρική του θητεία μέχρι σήμερα και ότι κατάφερε να αποταμιεύσει ο άνθρωπος από την ταπεινή εκδούλευση που πούλησε στο σύστημα τόσα χρόνια...

ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΓΑ ΡΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ,ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΗ ΓΛΥΚΑ.

ΕΝΝΟΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Δημοκρατία - Democracy (2)

2012-02-14T12:50:00.002+02:00

Δημοκρατία - Democracy (1)

2012-02-13T14:06:00.000+02:00

Τις επόμενες ώρες και ημέρες θα κυκλοφορήσει πολύ υλικό από την επέλαση των Ταγμάτων Ασφαλείας σε όλη την Ελλάδα.Θα προσπαθήσω να συγκεντρώσω όσο το δυνατόν περισσότερο υλικό από χαρακτηριστικά στιγμιότυπα των δημοκρατικών μεθόδων που μετέρχεται η ΕΛ.ΑΣ.

Ναι ρε,κλαίω

2012-02-13T10:04:00.000+02:00

Στην κοινωνία της αποχαύνωσης και του lifestyle θυμάμαι ακόμα να κλαίω.

Γύρισα χτες βράδυ κουρασμένος και πρησμένος απ'τα χημικά που άδειαζαν με τους τόνους πάνω μας οι πραίτορες της Χούντας.Αηδιασμένος για ακόμα μια φορά από τη λύσσα των σκυλιών που κάθε τόσο το σύστημα αμολάει απέναντι στην κοινωνία.Όμως εχτές μεγάλη μερίδα της κοινωνίας ήταν εκεί και είδε την αληθινή εικόνα των πραγμάτων και δεν θα ξαναφάει εύκολα το παραμυθάκι του Πρετεντέρη και του Πορτοσάλτε.Γιατί εχθές μισό εκατομμύριο λαού έζησε εικόνες όπως αυτή.

Όμως και πάλι εγώ ένοιωθα την ανάγκη να κλάψω.Γιατί στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 ψηφιζόταν στην χώρα μου μια συμφωνία παράδοσης,67 ακριβώς χρόνια μετά από τη συμφωνία της Βάρκιζας.Κι έβλεπα το Κόμμα της πρωτοπορίας για ακόμη μια φορά να πρωτοπορεί.

Ναι είναι αλήθεια ότι χτες στην Αθήνα βρισκόταν μισό εκατομμύριο κόσμου.Η κάμερα δεν τους έπιανε στο Σύνταγμα που δεν μπορούσες να σταθείς και απλώς έφτανες και υποχωρούσες,όμως οι γύρω δρόμοι ήταν ασφυκτικά γεμάτοι.Και οι κουβέντες μεταξύ αγνώστων πολύ ενθαρρυντικές.Αυτό ακριβώς που φοβάται το σύστημα.Γιατί οι συζητήσεις δεν αναλωνόντουσαν στην ανάγκη να πέσει η κυβέρνηση,αλλά στην ξεφτίλα μιας κοινωνίας που έχει θεοποιήσει τον Κωστόπουλο και τον Ψινάκη.Που χασκογελάει με το "αγαπούλα,πούλα" αντί να οργίζεται.Που σκοτώνεται στα γήπεδα κι όταν της κλέβουν τη ζωή της ξέρει μόνο να μουντζώνει απ'τον καναπέ.

Κι εκεί,αργά το βράδυ,συνειδητοποίησα ότι ήμασταν ΜΟΝΟ μισό εκατομμύριο στους δρόμους.Κι εκεί έκλαψα ακόμη μια φορά στη ζωή μου για την αποτυχία του κινήματος.Κι εκεί δάκρυσα πάνω από το αγέννητο παιδί μου και του ζήτησα συγγνώμη για την κοινωνία στην οποία θα έρθει.Δεν παύω να ελπίζω και να αγωνίζομαι,ξέρω καλά τις απογοητεύσεις της αριστεράς και τελικά ευτυχώς που ακόμα κλαίω μέσα σε μια χαζοχαρούμενη μικροαστική κοινωνία γιατί αυτό μου θυμίζει πως είμαι ακόμα άνθρωπος.

Μια λύση από εδώ κι εμπρός...

2012-02-13T01:06:00.004+02:00

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥΣ

ΕΝΟΠΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Μίλα σήμερα ή βούλωσέ το για πάντα

2012-02-12T12:13:00.001+02:00

Όποιος είναι σωματικά και πνευματικά ικανός οφείλει στον εαυτό του και στα παιδιά του να διαμαρτυρηθεί δημόσια σήμερα σε όλη την Ελλάδα για το πραξικόπημα το οποίο βιώνουμε.Αν δεν το κάνει δεν δικαιούται να γκρινιάζει από εδώ και στο εξής για ότι ακολουθήσει.

ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΝΕ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ,ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ

P.J.Proudhon

Tι άλλο περιμένεις;;;

2012-02-09T12:27:00.000+02:00

Σώζονται 13ος-14ος μισθός...

2012-02-08T11:40:00.001+02:00

Κόβονται όλοι οι υπόλοιποι.Έτσι θα κάνουμε χαρούμενα Χριστούγεννα,Πάσχα και θερινές διακοπές.Ανείπωτη ευτυχία έχει ξεχειλίσει τους εργαζόμενους της χώρας.

Ο εξανδραποδισμός των μισθωτών θα οδηγήσει την Ελληνική οικονομία σε νέα μεγέθη ανάπτυξης την ίδια ώρα που χιλιάδες "μανατζαραίοι" και άλλοι δούλοι του συστήματος (βλ. ΔΗΜΑΡ) θα παρακολουθούν την μαζική εξόντωση των συνταξιούχων -μέσω περικοπών συντάξεων,αύξησης τιμών φαρμάκων και άλλων ευφάνταστων πρακτικών- εν είδει υπερθεάματος.

Παράλληλα η κ(υ)νοβουλευτική αριστερά παίζει το πουλί της στις τουαλέτες της Βουλής,οπότε που να βρει μυαλό να σκεφτεί πως να οργανώσει τον κόσμο.

Αλήθεια,αν ψοφήσει ο αντιστασιακός σκατόγερος δεν πέφτει η κυβέρνηση;Κάντε κανένα βουντού οι γνώστες μπας και ξελασπώσουμε.Εμπρός της γης οι Νεκρομάντεις!

Και λίγα είναι τα μέτρα που παίρνουν.Εγώ λέω μηδέν μισθοί,μηδέν συντάξεις (αυτό επί εποχής Μητσοτάκη,φτου σκόρδα, μας έκανε 14 για όσους θυμούνται).Όχι ότι έτσι θα αφυπνιστεί ο κόσμος,αλλά τουλάχιστον θα διαρκέσει λιγότερο το μαρτύριο.

Ρε τελικά μήπως έχει δίκιο ο Λιακόπουλος και όντως μας ψεκάζουν;Μιλάμε για πλήρη αποχαύνωση.
Άκουσα έναν μαλάκα της προάλλες που έλεγε "μπορεί και να μας σώσει ο Παπαδήμος"!
Κάτι άλλοι νομίζουν ότι το κόμμα του Κουβέλη είναι αριστερό και ο Καμίνης φιλάνθρωπος!!
Κι ένας γνωστός μου ακόμα πιστεύει ότι "ο Καπιταλισμός έχει μέλλον"!!!

Ήρθαν και θα μείνουν (μέχρι να τους ξαποστείλουμε)

2012-02-07T21:38:00.003+02:00

Η Οαχάκα μας έδειξε το δρόμο

2012-02-06T12:24:00.000+02:00

περισσότερες πληροφορίες για την εξέγερση της Οαχάκα

Deface του Υπουργείου Δικαιοσύνης από τους Anonymous

2012-02-03T09:50:00.002+02:00

Σήμερα το πρωί η ιστοσελίδα του Υπ.Δικαιοσύνης είχε την ακόλουθη όψη.

Δύο βίντεο ήταν αναρτημένα στη σελίδα.

Το πρώτο αναφέρεται στην σημερινή κατάσταση της χώρας,το κάλεσμα στον λαό να εξεγερθεί και την προειδοποίηση των anonymous για τα επόμενα χτυπήματά τους.

Το δεύτερο αναφέρεται στην αυθόρμητη εξέγερση του Δεκέμβρη 2008.

Exploring Revolt in Greece from Ross Domoney on Vimeo.

Μια ενδιαφέρουσα ιδέα,μας έρχεται από την Ινδία

2012-01-29T21:32:00.003+02:00

www.forbes.com/sites/kenrapoza/2012/01/27/india-factory-workers-revolt-kill-company-president/

Εργάτες στο εργοστάσιο της εταιρείας κεραμικών Regency εισέβαλαν στο σπίτι του αφεντικού τους και τον έριξαν αναίσθητο με σιδερένιους σωλήνες αφότου μια συζήτηση περί μισθών πήγε στραβά.

Οι εργάτες ήταν αρκετά οργισμένοι ώστε να σκοτώσουν τον πρόεδρο K.C. Chandrashekhar αφότου ο ηγέτης του σωματείο τους, M. Murali Mohan, δολοφονήθηκε από ροπαλοφόρους των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας την Πέμπτη.

Το περιστατικό εργασιακής βίας συνέβη στο Yanam, μια μικρή πόλη στην πολιτεία Andra Pradesh στην ανατολική ακτή της Ινδίας. Η αστυνομία εκλήθη στο εργοστάσιο από τη διοίκηση για να καταπνίξει μια εργασιακή διαφωνία. Οι εργάτες ζητούσαν για αυξήσεις στους μισθούς και επαναπρόσληψη προηγουμένως απολυμένων εργατών από τον Οκτώβρη. Ο Murali απολύθηκε μερικές ώρες αργότερα. Το επόμενο πρωί, στις 6:00 της Παρασκευής, ο Murali πήγε στο εργοστάσιο μαζί με μερικούς εργάτες και προσπάθησε να εμποδίσει την πρωινή βάρδια, όπως αναφέρουν τα τοπικά μέσα. Μακριά γκλομπ χρησιμοποιήθηκαν από την αστυνομία που επιτέθηκε στους εργάτες, τραυματίζοντας τουλάχιστον 20 από αυτούς, μεταξύ των οποίων και ο Murali. Ο ίδιος πέθανε στο δρόμο για το νοσοκομείο, σύμφωνα με τους Times της Ινδίας. Εκατοντάδες εργατών συγκεντρώθηκαν έξω από το αστυνομικό τμήμα και ζητούσαν να κατηγορηθούν οι αστυνόμοι για ανθρωποκτονία.

Μετά από τον ξεσηκωμό που οδήγησε στη δολοφονία του προέδρου της Regency, επιβλήθηκε απαγόρευση της κυκλοφορίας και άλλες δημόσιες οδηγίες. Η αστυνομία ανέφερε ότι οι συγκεντρωμένοι έκαψαν μερικά οχήματα έξω από το αστυνομικό τμήμα. Οχτώ εργάτες της Regency τραυματίστηκαν από πυροβολισμούς αστυνομικών που ακολούθησαν, ενώ η κατάσταση των 2 από αυτούς είναι κρίσιμη. Περισσότεροι από 100 συγκεντρωμένους συνελήφθησαν.

Στην Ινδία, οι εργοστασιακοί εργάτες είναι οι λιγότερο καλά αμειβόμενοι ανάμεσα στις 4 πιο αναπτυσσόμενες αγορές. Το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ινδία είναι λιγότερο από 4.000 δολάρια το χρόνο, κάνοντάς την πιο φτωχή χώρα ανάμεσα στις Βραζιλία, Ινδία, Κίνα και Ρωσία, παρά τη σχετικά ανθηρή οικονομία της.

Στη Regency, οι εργάτες ξεκίνησαν απεργία την 1η Γενάρη σε σχέση με τους μισθούς. Η διοίκηση αναφερόταν ότι είχε αποφασίσει να ζητήσει περιοριστική εντολή για 5 εργάτες και κατάφερε να αποκτήσει εντολή από ανώτατο δικαστήριο ότι οι απεργοί εργάτες δεν πρέπει να πλησιάσουν λιγότερο από 220 γιάρδες, απόσταση μεγαλύτερη από 2 γήπεδα ποδοσφαίρου, στο εργοστάσιο.

Όταν τα νέα του θανάτου του Murali διαδόθηκαν, οι εργάτες αναφέρεται ότι κατέστρεψαν 50 αυτοκίνητα, λεωφορεία και φορτηγά της εταιρείας και τα έκαψαν. Έκαναν επιδρομή στο εργοστάσιο. Οι κάτοικοι ένωσαν τα χέρια τους με τους περίπου 600 εργάτες, ενώ άλλοι πήραν το δρόμο για το σπίτι του Chandrashekhar.

Longmorn 16 y.o.(2009) - OB- 48% abv

2012-01-28T23:00:00.000+02:00

Ένα αποστακτήριο του Speyside με πολύ μεγάλη παραγωγή το οποίο συμπαθούν δεκαετίες τώρα οι blenders,όπως οι Chivas Brothers για παράδειγμα.

Είχε εδραιωθεί ως πολύ καλή καλή φτηνή επιλογή με το παλιό του 15άρι το οποίο αντικατέστησε εδώ και 3 χρόνια με αυτή τη 16ετών εμφιάλωση.

Πρώτη μου επαφή με το Longmorn και για να δούμε πως θα πάει.

Χρώμα: Φωτεινό βαθύ χρυσό

Μύτη: Ασετόν και φρούτα.Χυλός δημητριακών.Λίγη τύρφη και λίγο θειάφι.On/Off η μύτη,μια μου αρέσει,μια με "χαλάει".Βγάζει τα άσχημα αρώματα όταν το αφήσεις να ηρεμήσει.

Στόμα: Μμμμ.Φρουτοσαλάτα ραντισμένη με sherry.Βανίλια και μπόλικο ξύλο,μια ιδέα κάπνας.Τραγανό whisky αν επιτρέπεται τέτοια έκφραση.

Τελείωμα: Μέτρια διάρκεια με την γνωστή αίσθηση φρεσκάδας και τσιχλόφουσκας που αφήνουν παρόμοια malts.

Συμπαγές αν και με πολλές πτυχές.Δεν βγάζει κορόνες κι έτσι παρά τα διαφορετικά μονοπάτια που μπορεί να ανιχνεύσει κανείς δείχνει τελικά στιβαρότητα σαν αποτέλεσμα.Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση για τα χρόνια του και την τιμή.Είναι αυτό που λέμε,τίμιο whisky.

Yπέγραψε το ACTA η Ελλάδα

2012-01-27T15:10:00.002+02:00

Μεσ'τη μάπα σου,Τσαπανίδου

2012-01-26T13:07:00.002+02:00

Έδερνα κόσμο και δεν βρήκα χρόνο να διαβάσω το Μνημόνιο!

2012-01-24T23:22:00.001+02:00

«Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Δεν ήταν δική μου δουλειά»

Μιλάμε θέλει πολύ θράσος για να το ξεστομίσεις αυτό.Και ακόμα κυκλοφορεί ελεύθερα ανάμεσά μας.....γαμώ το σπίτι του γαμώ.

Χούντας συνέχεια...

2012-01-10T15:36:00.002+02:00

Σήμερα το πρωί ομάδα αντιεξουσιαστών κατέλαβε τον ρ/σ Flash με σκοπό να εκπέμψει στον αέρα ένα κείμενο αλληλεγγύης στους διωκόμενους για την δράση τους με τον Επαναστατικό Αγώνα.

Ενώ ο σταθμός -παρ'ότι δεν επέτρεψε την εκπομπή του ηχογραφημένου μηνύματος- έδωσε βήμα σε εκπρόσωπο της ομάδας να εκθέσει τα αιτήματά της,και δεν κατήγγειλε καμία ενέργεια των αντιεξουσιαστών,η εισαγγελία Αθηνών έκρινε σκόπιμη την αυτεπάγγελτη διαδικασία και την προσαγωγή των αλληλέγγυων με ενεργοποίηση του 4ου Τρομονόμου που ψηφίστηκε πέρσι το καλοκαίρι.

Στα πλαίσια της ελεύθερης διακίνησης των απόψεων και ιδεών και στο ελάχιστο που μπορώ να σταθώ αλληλέγγυος και εγώ στις προσπάθειες αγωνιζόμενων ανθρώπων και απέναντι σε χουντικές πρακτικές του κράτους-τρομοκράτη που μόνο σκοπό έχει πλέον να φοβίσει την τεράστια λαϊκή έκρηξη που επίκειται,παραθέτω το κείμενο της παρέμβασης:

" Σήμερα 10 Γενάρη σύντροφοι και συντρόφισσες από τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στον Ρ/Σ Flash στα πλαίσια αλληλεγγύης για την υπόθεση του Ε.Α. που δικάζεται από τις 5 Οκτωβρίου στο ειδικό δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού.

Προβήκαμε σε αυτή την ενέργεια στην προσπάθειά μας να σπάσουμε το τείχος σιωπής και την πολιτική εντολή για φίμωση της δίκης και του πολιτικού λόγου των κατηγορουμένων στην υπόθεση του Ε.Α.

Επιβεβαίωση αυτής της φίμωσης υπήρξε η άμεση αντίδραση αστυνομικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια αναμετάδοσης του ηχητικού μηνύματος - του λόγου των διωκόμενων για την υπόθεση. Η κινητοποίηση αυτή των εκτελεστικών και διωκτικών αρχών είναι ενδεικτική για όποιον αντιστέκεται, για όποιον προτάσσει την καθολική ανατροπή του συστήματος μέσω της κοινωνικής επανάστασης. Της κοινωνικής επανάστασης αυτής που αποτελεί μονόδρομο για το διέξοδο από τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό της Τρόικας και του εντολοδόχου του ελληνικού κράτους που έχουν υποβάλλει την κοινωνία στην ανέχεια και την εξαθλίωση.

Μιας κοινωνίας καταδικασμένης από την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, την κινεζοποίηση έναντι της απειλής ανέργων που στοιχίζονται σε ουρές, τις φοροληστρικές επελάσεις, τη διάλυση κοινοφελών οργανισμών, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τη διαμόρφωση οικονομικών ζωνών με μισθούς πείνας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα σε αυτή τη συνθήκη, στην προσπάθειά τους να θωρακιστεί το σύστημα και ενώ όλα μειώνονται, το μόνο που αυξάνεται είναι οι στρατιές από τα μαντρόσκυλα της δημοκρατίας, των ένοπλων φρουρών, του καπιταλισμού και του κράτους του. Στη συνθήκη αυτή, λοιπόν, την κοινώς ομολογούμενη ως Χούντα, είμαστε αλληλέγγυοι και υπερήφανοι για τους συντρόφους μας και τις επιλογές τους.

Οι επιλογές μας συστρατεύονται δίπλα σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια που διαλέγουν τον δίκαιο δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΖΙΩΤΗ ΡΟΥΠΑ ΓΟΥΡΝΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟ ΚΟΡΤΕΣΗ ΜΠΕΡΑΧΑ ΚΑΙ ΚΑΤΣΕΝΟ

Συνέλευση αλληλέγγυων μέσα από τον ραδιοφωνικό σταθμό Flash."

Έχει ήδη καλεστεί συγκέντρωση συμπαράστασης έξω από την ΓΑΔΑ,όπου και κρατούνται οι συλληφθέντες,για τις 17:30 το απόγευμα.

Ο σφαγέας της Γάζας στην Αθήνα

2012-01-10T09:50:00.000+02:00

Προσκεκλημένος της κυβέρνησης μαύρου μετώπου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) επισκέπτεται σήμερα την Αθήνα ο εγκληματίας πολέμου,υπουργός άμυνας του Ισραήλ,Ehud Barak.

Υπεύθυνος για τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα το 2009,επέβλεψε "ανθρωπιστικές" επιχειρήσεις όπως οι βομβαρδισμοί σχολείων με βόμβες λευκού φωσφόρου,μεταξύ άλλων.

Αντί να συλληφθεί και να παραδοθεί στο διεθνές δικαστήριο,θα παραστεί σε επίσημες συνομιλίες με τους ομολόγους του φασίστες της Ελληνικής Χουντοκρατίας.

Καλή χρονιά στους φίλους μας τους μπάτσους

2012-01-02T09:16:00.002+02:00

Bowmore Tempest 10y.o.(batch #1) - OB - 55.3% abv.

2011-12-31T22:06:00.001+02:00

Ας κλείσω τη χρονιά με κάτι εξαιρετικό.

Ένα αληθινά νησιώτικο Bowmore.Το Tempest βγαίνει σε μικρές παρτίδες - batches- και γυρνάει πίσω στις παραδοσιακές οσμές του islay.Για μένα ήταν μέσα στα κορυφαία που δοκίμασα τη χρονιά που φεύγει.

Χρώμα: Ολόχρυσο

Μύτη: Φουλ επίθεση με τύρφη και λεμόνι.Η κάπνα είναι σχεδόν απούσα,τα δίνει όλα πάνω στην τύρφη.Οινόπνευμα που γαργαλάει τα ρουθούνια,αλλά είναι ταυτόχρονα τόσο παιχνιδιάρικο που το αφήνεις να κάνει τη δουλειά του.Με νεράκι ανοίγει κι άλλο και δίνει συνεχώς αρώματα με την προσθήκη του ιωδίου αλλά και της βανίλιας από τα bourbonοβάρελα.

Στόμα: Ίδια τα συστατικά,αλλά νά'σου και το καμένο ξύλο.Απίθανα δεμένη γεύση και πάρα πολύ εθιστική.Αν είσαι σε mood για τέτοιες γεύσεις όταν το πίνεις μπορεί να σε "καταστρέψει".

Τελείωμα: Μα αστειευόμαστε τώρα;Πολύ μακριά διάρκεια και στα γνωστά πατήματα.

Όχι δεν είναι ένα πολύπλοκο malt,όχι δεν έχει εξωτικές γεύσεις.Αλλά αυτό που κάνει το κάνει σχεδόν τέλεια και σε όποιον γουστάρει.Γκε γκε;;;

.
.
.

Αυτά για φέτος.Εύχομαι υγεία στους φίλους και να ψοφήσουν οι οχτροί.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Τα ΜΜΕ σας εύχονται καλές γιορτές

2011-12-21T10:59:00.003+02:00

Ευτυχισμένο το 1948!!!

2011-12-20T15:25:00.000+02:00

Συλλυπητήριο για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ

Η ΚΕ του ΚΚΕ απέστειλε στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας το ακόλουθο συλλυπητήριο μήνυμα για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ:
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της ΛΔ Κορέας και στο λαό της για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας.
Ο λαός της ΛΔ Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει ενάντια στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Η υπεράσπιση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που καιροφυλακτούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντείνουν την επιθετικότητα και πληθαίνουν τους τυχοδιωκτισμούς τους κατά της ΛΔ Κορέας.
Το ΚΚΕ αντιτάσσεται στα σχέδια αυτά. Στέκεται αλληλέγγυο με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Κόμματος Εργατών Κορέας και του κορεάτικου λαού».

"Πακέτο" έφαγε ο Χοντρομαλάκας στο Βερολίνο

2011-12-18T02:30:00.002+02:00

για αγγλικούς/ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το cc

Συναυλία Αλληλεγγύης - ALTER

2011-12-12T23:06:00.003+02:00

EDIT EDIT EDIT

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ Ή "ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ" ΛΟΓΟΥΣ

Αθήνα είσαι.....Καμίνι

2011-12-10T01:08:00.000+02:00

Αφού ο κυρ-δήμαρχος ξήλωσε τα παγκάκια στην Κλαυθμώνος για να μην του χαλάνε τη μόστρα της πόλης οι άστεγοι (μπορεί και να τους απανθρακώσει σε δεύτερο στάδιο) αποφάσισε να ανάψει το δεντράκι της χαράς.Μόνο που κάποιοι ήταν εκεί για να του "τα πούνε"!

Μέρες του '65.Το παρακράτος ζει και βασιλεύει.

2011-12-07T15:56:00.002+02:00

Ενώ επιστρατεύονται και παλιές γνωστές μέθοδοι και στο συνδικαλιστικό χώρο πλέον.
Καταγγελία

Υπουργός Οικονομικών για μια μέρα

2011-12-07T15:08:00.005+02:00

-->Παίξε με τον προϋπολογισμό και κατανόησε στην πράξη τι σημαίνει οικονομική κατοχή<--

06/12/2008 - Το κράτος δολοφονεί (ακόμα μια φορά)

2011-12-06T01:16:00.002+02:00

Ο Αλέξης ζει.

Εσύ;

Μπακογιάννη-Πρετεντέρης,φόλα στη Λυών

2011-12-05T09:40:00.002+02:00

Κατσάδιασμα Βερολινέζικο

2011-12-02T16:08:00.001+02:00

Το ακούνε οι κ.κ. Μαγκούφης, Αντώναρος και Πλεύρης της κυβερνητικής τρόϊκας.

Όλοι στον αγώνα

2011-12-02T09:29:00.000+02:00

Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.

Συνάδελφοι

Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!

Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.

Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!

Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.

Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.

Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.

Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.

Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!

Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!

Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.

Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.
Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.

Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.

Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.

Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.

Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.

Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.

Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.

Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας.

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Ασπρόπυργος 30/11/2011

Αίολος.....Μπουμπούκος

2011-11-25T09:39:00.000+02:00

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ

Δόγμα Παπαδήμου

2011-11-24T15:53:00.000+02:00

ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΕ

Κι όποιος αντιδρά,μπουζούριασμα

Interview with Neil Ridley of Caskstrength blog

2011-11-22T15:12:00.003+02:00

30-somethings Neil Ridley and Joel Harrison met over a dram of whisky whilst

working as A&R men for rival major record companies. In 2008 they decided to

dedicate their careers to the finer things in life and became drinks journalists,

setting up the award winning whisky blog, Caskstrength.net and writing for a number

of different publications such as Whisky Magazine, The Chap, Imbibe, The Evening

Standard, City AM and Aston Martin Magazine, as well as being judges for the

World Whisky Awards. At the beginning of 2011, they set up Caskstrength Creative,

working closely with drinks companies to develop more meaningful relationships with

the music business. Neil has also contributed to several best-selling whisky books

such as Cutty Sark: The Making Of A Whisky Brand and The Malt Whisky Year

Book.

Joel & Neil have approached the whisky world with an irreverent and independently-

minded spirit and in the last two years the duo have hosted over 250 whisky

tastings around the world to a range of audiences as diverse as Investment

Banks (Nomura & Detusche Bank) and leading lights in the music industry including

Arcade Fire, Mumford & Sons and Polydor

With Caskstrength Creative, Joel & Neil have consulted for a number of high profile

drinks companies such as Jameson Irish Whiskey, Suntory, Diageo, Glenfiddich,

Pernod Ricard, GC Watches, Highland Park & Cutty Sark, developing creative

approaches to new product launches and broadening the appeal of whisky, in

particular to a younger demographic.

Their approach is simple: dispel the myths and misunderstanding, which have stood

as a barrier for so many drinkers, eager to experience the many flavours and aromas

which make whisky such an exciting drink.

I had the chance to exchange some word with Neil this morning and here's the result of it:

First of all,thank you for letting me ask you some questions that do not strictly concern whisky only.

- Malt whisky and recession.How do they get along?

- Well, it's a tricky balance, I suppose. On one hand, people are definitely feeling the pinch here, but one thing we've noticed is that they're more prepared to pay for something of 'quality'.What I mean by this is not going out and buying a round of poor quality lagers with your mates in an over-priced chain pub, but staying in, with a decent (£30+) bottle of single malt. Someone said to me recently that people drink more during recession.I think that's probably a load of crap.Most people are more likely to enjoy their money wisely, to maximise the enjoyment. Unless you are a fan of drinking yourself into oblivion that is.

- Is it the age,the barrel or the stuff itself? (come on,every malt drinker has an opinion on it)

- Surely you can't focus on just one of these!! It's clearly a combination of all three.Certainly the quality and type of the cask will have perhaps the most profound effect on the whisky when it's ready, but the quality of the spirit is also hugely important. Age is a funny thing - we run a whisky awards every year,(BiG- Best In Glass) where the 10 best whiskies released in the year (in our opinion) are assessed by a panel of experts in blind nosing/tasting glasses.

On the last 2 occasions, young whiskies have beaten old whiskies to the crown of overall winner.Last year a 4yo beat a 40yo.So put it this way; We've tried some shocking young whiskies, but also some shocking old whiskies too, as well as outstanding ones from both extremes.Age isn't THE major indicator of quality, but occasionally it can help make some incredible whiskies.

- How did you start taking seriously (yeah,right!) the whisky thing?

- By discovering that my palate was in a better place when I was 22, than when I was 18.I had a bad experience on whisky at University, didn't touch it for years, then a chance encounter with Laphroaig changed everything.It wasn't as I remembered whisky. It had medicinal notes, power and complexity. It was a really strange experience and that was what I couldn't pin down.So I started buying whiskies whenever I could. This was nearly 15 years ago now.Needless to say, I've tried quite a few in that time, but there's always more to learn from.I've been writing professionally about whisky for 2 years now and loving every minute of it.

- How did the economic situation altered your or your companion's drinking habits?

- Well no one is recession proof, so like 99.9% of people in this country, we're considering our whisky purchases wisely.There's some outstanding whiskies on the market for under £40, and some even greater ones under £30.You just need to know what to look for really. That's the beauty of the internet and some fantastically friendly local specialist shops, who let you try a sample of their recommendations.

- Do you hobnob with any Greek people,there in London? What do you think about us and the whole situation we're in? (I hope you don't believe every crap the media says here or there)

- We get very mixed messages in the UK media and then, the whole story moves onto something else, so it's tricky to gauge exactly what is happening.Needless to say, we hope the situation isn't too bleak in Greece and that there will be something to celebrate soon. I've not visited Greece yet, but from people I know who have, they say it's a truly wonderful and vibrant place.

- Is UK a whole different world or does it like to keep making the difference?You know,no Eurozone,no sun -just joking-,british humor...

- Not sure I totally understand you here, but the UK has some fantastic bits and some dreadful ones too - like most places.Being that it is relatively small, you can experience a lot in a short space of time, especially living in London.We also have some of the best beaches in the world... ;-)

Ok, maybe a slight exaggeration, but take a trip down to Devon, Cornwall or the east of England on a hot day and I wouldn't change it for anywhere in the world. (Well, possibly La Digue in the Seychelles!).

- So,if you could only afford a 50£ whisky,what would that be?At least name a few if you can't decide on one.

- £50 on one whisky... tough price bracket.You could have a couple of crackers for that, rather than just one, but if pushed, i'd say Lagavulin 16yo.Probably every time.

- What else do really enjoy drinking.And i mean enjoy,not just social drinking.

- I love making cocktails from classic old books (The Savoy Cocktail Book is amazing) and I am a huge fan of sherry, port and real ales.

- Whisky Festivals.I admit,it's one of my dreams to attend a big one.But what's going on lately,there where 1-2 and now there are dozens.Is this a good or a bad thing at the end?

- We're quite enlightened here, as there are a few really good ones. The Whisky Show, run by The Whisky Exchange is a real game changer - some incredible life changing drams in one room. Also Whisky Live is always fun- like meeting up with a bunch of old friends. We ran a masterclass earlier this year and had such a laugh. One of the newest experiences for me though was Maltstock. I went to present a class on closed distilleries and expected it to be perhaps too low level for most malt fans, but it was one of the nicest, gentle and generous groups of people i've encountered in the whisky business. If you go there to get drunk, you'll not be invited back. But to go with a bottle of something you value, to share, try some of the host of amazing drams on offer and sit chatting into the wee hours with like-minded folks is incredible.

- Whisky innovation.Are they starting to overdo it?I understand that it has helped raise the average quality and lower the price,but i'm afraid we will lose eventually -in the future- those giants we still taste from the past.

- I strongly disagree here.Without innovation, we end up with whisky staying in the domain of our fathers and grandfathers.Certainly there are rules, which make whisky a unique spirit, but you need pioneers to help move the category forward. If whisky remains an unapproachable business for younger drinkers, it will die on its arse. You don't need to completely screw it up and change the flavour, just introduce new ways to enjoy it. John Glaser of Compass Box has been doing this for years, Master Of Malt are doing it with blended whisky and big companies are moving into the digital age. Look at how whisky is now a highly aspirational drink in the Far East and South America. Blended whisky is cool, in the same way that gin and vodka are in the UK. We need to embrace change and challenge conventions.

- What would you guess to be the "next big thing" in whisky?

- See above. I love the idea of blending your own whisky. Sure, not everyone will be an expert and nor should they feel they need to be, but Master Of Malt are giving customers the opportunity to 'have a go'. I don't think we'll be seeing the likes of W&M's Master Blender Richard Paterson or Ballantine's Sandy Hyslop being challenged just yet, but at least it gives an interesting angle to whisky and makes it more approachable in a way. If consumers can learn about flavour profiles of different whiskies as well as the process of making whisky and have some fun with the spirit to a greater degree, then it's worth supporting.

Whisky cocktails will hopefully become way more prominent on the menu too...

- And what would you guess would be the "next big thing" in society,European or Global.

- Crikey! i'm just a whisky writer, not an anthropologist!

Personally, I hope people start to return to crafts, retaining skills and learning new ones. Yes, I'm a firm believer in technology and moving things forward, but society still needs an ability to make things, to the best of our abilities and get their hands dirty. How many kids in inner cities grow up having never roasted a chicken, baked a loaf of bread or peeled a potato? Life can't be contained in a can or preserved in cellophane forever.

Cheerio,

Neil

Neil Ridley

Drinks Writer & Spirits Consultant

Thank you for your time and effort.
Next time you visit Greece,please inform me.It would be a pleasure to have a session over a chat with you.

Slainte,
maltakias

Inchgower 26y.o. (1980/2007) cask #14144 - Signatory - 53.4% abv

2011-11-21T22:59:00.003+02:00

Ένα σχετικά άγνωστο αποστακτήριο που παρά την μεγάλη παραγωγή του (περίπου 2.000.000 λίτρα καθαρού αλκοόλ ανά έτος) έχει ελάχιστες εμφιαλώσεις στην αγορά ως single malt.Η συντριπτική πλειοψηφία του όγκου παραγωγής καταλήγει σε blends όπως το Johnnie Walker και το White Horse ή πωλείται σε άλλες εταιρείες.

Είναι πάντως κρίμα να μην έχουμε πολλά δείγματα αυτού του καθαρού speysider στον υπερθετικό βαθμό.Εγώ τσίμπησα μια ανεξάρτητη εμφιάλωση,από τις λίγες που κυκλοφορούν εκεί έξω,και της έδωσα να καταλάβει.

Χρώμα: Σκούρος χαλκός

Μύτη: Δεν είχα καμία αμφιβολία για το περιεχόμενο,από τη στιγμή που είδα το χρώμα και την υπόδειξη "sherry butt",όπως δεν θα είχε δηλαδή και κανείς στοιχειώδης καταναλωτής malt whisky.Σοκολάτα,φρούτα του δάσους,καφές και έντονο sherry που σπάει τα ρουθούνια.Μιλάμε για pure sherry monster.

Στόμα: Ξεκινάει με μπόλικη γλύκα από κόκκινα φρούτα.Ακολουθεί ο espresso και το sherry.Τσιμπάει έντονα και χρειάζεται οπωσδήποτε νερό για να συνέλθει από τους υψηλούς βαθμούς του,αλλιώς χάνει πολύ.Εξαιρετικά ξηρό.

Τελείωμα: Κλείνει με πολύ μεγάλη διάρκεια που πικραίνει όσο σβήνει πριν δώσει μια τελευταία νότα γλύκας.

Δεν είναι για όλους το whisky αυτό,αφού έχει πολύ έντονο χαρακτήρα και μπορεί να ξενίσει τους τυρφόφιλους ή αυτούς που ψάχνουν κάτι πιο ήπιο στο Speyside.Όμως για αυτούς που ξέρουν τι θέλουν από ένα τέτοιο malt θα τους δώσει ατέλειωτες στιγμές πάνω από το ποτήρι τους.

Η Χούντα Παπαδήμου καταλύει το πανεπιστημιακό άσυλο - Papadimos' dictatorship breaks university asylum

2011-11-18T09:46:00.000+02:00

Ο Αγώνας Συνεχίζεται....

2011-11-17T10:23:00.000+02:00

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ

Ούτε ο Παπαδόπουλος δεν "έγραφε" τέτοια νούμερα

2011-11-14T11:16:00.000+02:00

Αναδημοσιεύω την έγκυρη δημοσκόπηση του έγκυρου πάμε λουκέτο για την αποδοχή του Λουκά Παπαδήμου από την Ελληνική κοινωνία:

Καλός 73%
Εξαιρετικός 84%
Περίφημος 96%
Απίστευτος 102%
Δεν παίζεται! 131%
Θεός 245%
Ο λευκός καπνός πάνω από το Προεδρικό Μέγαρο 459%
Το χείλος του γκρεμού 880%
Και γαμ@ τους πρωθυπουργούς 1069%
Δεν ψήφισα Άδωνι Γεωργιάδη , δεν απαντώ 145.689 %

Υπουργός Τσεκουράτος (λέγε με Βορίδη)

2011-11-11T16:10:00.002+02:00

Να μας ζήσει

2011-11-08T14:28:00.002+02:00

Ανακοινώθηκε η νέα κυβέρνηση

2011-11-07T09:53:00.001+02:00

Δημοκρατία,απάνω τους!

2011-11-04T11:07:00.002+02:00

Πολιτικοί Αλήτες

2011-11-03T18:48:00.000+02:00

Νόμιζα ότι δεν μπορεί να με εξοργίσει περισσότερο η κυβέρνηση Μπατσόκ.
Τελικά τα κατάφερε.

Μονόδρομος η κρεμάλα πλέον.

Έλληνα πατριώτη....

2011-11-02T10:15:00.000+02:00

The Peat Monster - Compass Box - 46% abv.

2011-10-31T23:09:00.001+02:00

Από τους ηγέτες στο χώρο του vatted malt,σας παρουσιάζω το peat monster.
Μια μίξη από Caol Ila και Ardmore (αν και οι πιο πρόσφατες εμφιαλώσεις έχουν αντικαταστήσει το δεύτερο με Tobermory) 10 ως 15 ετών που "παντρεύονται" στο ίδιο βαρέλι για τα δύο τελευταία χρόνια τους.

Το είχα δοκιμάσει κάποτε ως ψαράς στο χώρο και μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση κι έτσι μετά από χρόνια επανήλθα να το μελετήσω σοβαρότερα.

Χρώμα: Λευκό κρασί (Chardonnay)

Μύτη: Ιώδιο και λεμόνι.Αρμύρα και τύρφη.Δεν βρίσκω άλλα,όμως αυτά τα τέσσερα είναι ξεκάθαρα και διακριτά.

Στόμα: Ξεκινάει με μια πολύ έντονη γεύση ζαχαρωτού,πριν επιτεθεί κατ'αρχήν το καμμένο ξύλο κι ύστερα το αλάτι.Κάπου εκεί βρίσκεται και η βανίλια,τα bourbon-ο-βάρελα δεν κρύβονται.Η δύναμή του κλιμακώνεται πολύ απότομα και στους λίγους βαθμούς του προκαλεί μια κάποια αίσθηση.Καταπληκτικά σταθερή η συμπεριφορά του.Σε κάθε γουλιά ξεκινάει ήρεμο και γλυκό και μετά "ροπιάζει" απότομα.

Τελείωμα: Αν και ξεκινάει με έντονες νότες κάρβουνου και λεμονιού,σβήνει σε μια μάλλον μέτρια διάρκεια γλυκαίνοντας και πάλι στο σβήσιμο.

Αν μη τι άλλο,το βρήκα τουλάχιστον ενδιαφέρον και αξιόλογο σαν προσπάθεια.Αν και ο χαρακτηρισμός Monster είναι λίγο κατ'ευφημισμό,όταν πλέον υπάρχουν πραγματικά θηρία της τύρφης στην αγορά (βλ.Octomore,πειράματα του Ardbeg κλπ.),παρόλα αυτά θα το έδινα ανεπιφύλακτα σε κάποιον που φοβάται ή ακόμα και αντιπαθεί αυτά τα μονοπάτια μήπως και τον πείσω.

Η Compass Box έχει πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις στη διευρυμένη πλέον συλλογή της και θα την προτιμήσω οπωσδήποτε ξανά στο μέλλον για κάτι μπασταρδεμένο (vatted).

Και δεν έχετε δει τίποτα ακόμα...

2011-10-31T15:55:00.003+02:00

http://vimeo.com/31363248

υ.γ. Μωρέ μπράβο λαό ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. !!!

Πραγματικό ΟΧΙ από το λαό σήμερα

2011-10-28T13:05:00.001+03:00

Κυρ Πρόεδρε αγωνιστή -που ενοχλήθηκες κι από το προδότης- τον Στρατηγό Πεταίν τον έχεις ακουστά;
Δεν αρκεί να αγωνιστείς μια φορά στη ζωή σου,πρέπει να δίνεις τον αγώνα σε όλη της τη διάρκεια.

Και για να μη σε βάζω να ψάχνεις,γέρος άνθρωπος,να πάτα δω χάμω...

Glenglassaugh 31y.o.(1978/2010) - TWE 10th anniversary - 44.6% abv

2011-10-25T20:00:00.001+03:00

Ειδική εμφιάλωση για τα 10χρονα του Whisky Exchange,από ένα όχι μόνο σχετικά άγνωστο αποστακτήριο αλλά και ανενεργό από το 1986 κι έπειτα.

Χρώμα: Χαλκός με πορτοκαλί ανταύγειες.

Μύτη: Πτητικές ουσίες (βερνίκι,ασετόν) σκέτη μαστούρα.Βύσσινο,καφές,σοκολάτα,πούρα.Τεράστιο άρωμα και πολυπλοκότητα.Από τα καλύτερα μπουκέτα που έχω οσφριστεί μέχρι σήμερα σε whisky.

Στόμα: Ανοίγει με espresso και bitter σοκολάτα,σε μεγάλες ποσότητες.Συνεχίζει με εσπεριδοειδή,κοντά στο σαγκουίνι,και δίνει ριπές από κανέλα.Ένα κλικ κάτω από τη μύτη αλλά εξακολουθεί σε υψηλά επίπεδα.

Τελείωμα: Έντονα πικρό αλλά θαυμάσιο.Μια άγουρη πορτοκαλάδα με μεγάλη διάρκεια.Αφήνει πολύ έντονη ξηρότητα στη γλώσσα.

Πραγματικό θηρίο.Με εντυπωσίασε σε όλα του κι αν δεν ήταν αυτό το τόσο πικρό τελείωμα,που παρόλα αυτά δεν με χάλασε,θα μιλούσα εύκολα για ένα από τα 4-5 καλύτερα whisky που έχω δοκιμάσει.

ΑΜΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΚΝΑΤ ΤΙ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤ

2011-10-21T18:12:00.002+03:00

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

Για να μην τρώτε τη φόλα του ΚΚΕ και των ΜΜΕ (κοίτα που κάνουν ρίμα)

2011-10-21T00:12:00.006+03:00

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ

Γεια και χαρά σας προλετάριοι...!

Κ.K.E. ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΣΟΥ ΧΑΦΙΕ

2011-10-20T18:23:00.002+03:00

ΜΕ ΚΝΑΤ ΚΑΙ ΜΕΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΝΕΑ

διαχρονικά συνθήματα που όπως όλα δείχνουν δεν θα χάσουν ποτέ την ιστορική τους αξία

υ.γ. Και συγχαρητήρια του Άδωνι στο ΠΑΜΕ για την επιτυχή περιφρούρηση του κ(υ)νοβουλίου.

Που το ψώνισες το μοντελάκι;

2011-10-19T22:37:00.003+03:00

Κατ'αρχήν μας κλάσατε τ'αρχίδια

2011-10-19T19:43:00.000+03:00

Για τα νέα μέτρα...

2011-10-18T00:42:00.000+03:00

Πετάξτε τα σκουπίδια

2011-10-16T21:33:00.000+03:00

Mpatsok Youth

2011-10-14T17:00:00.000+03:00

Μια σατυρική ματιά στην αντίδραση της Αμερικανικής συντήρησης απέναντι στο κίνημα "occupy"

2011-10-12T15:15:00.003+03:00

The Daily Show
Get More: Daily Show Full Episodes,Political Humor & Satire Blog,The Daily Show on Facebook

15 October

2011-10-12T09:27:00.003+03:00

http://15october.net/

Καστανίδη πες αλεύρι

2011-10-09T11:08:00.001+03:00

Αποφυλακίζουν τον καργιόλη

2011-10-05T15:31:00.000+03:00

Ο συνεργός του Κορκονέα στην εκτέλεση του Αλέξη Γρηγορόπουλου,Β.Σαραλιώτης αποφυλακίζεται επικαλούμενος ανεπανόρθωτη βλάβη.

Αυτή που θα πάθει όταν βγει να δει τη βλάβη θα είναι.....

Ο Μπεζεντάκος

2011-09-29T13:51:00.003+03:00

"Το Μάη του 1934, οκτώ κατάδικοι κομμουνιστές δραπετεύουν από τις Φυλακές Αίγινας. Κατορθώνουν και ανοίγουν υπόνομο μήκους 25 μέτρων, και από το κελί τους βρίσκονται λεύτεροι στο δρόμο, και μάλιστα μακριά από τη σκοπιά.

Ειδικοί που εξέτασαν, μετά τη δραπέτευση, τον υπόνομο υπολόγισαν ότι για την κατασκευή της χρειάζονταν τουλάχιστο τρεις μήνες εντατικής εργασίας.
Να πώς δίνει την είδηση της δραπέτευσης ο "Ρίζος" (σ.σ.: έτσι αποκαλούνταν ο "Ριζοσπάστης") της 10.5.1934:
"Η είδηση έσκασε σα μπόμπα... Οκτώ σύντροφοί μας αφήσανε "υγεία" στα βαριά σίδερα της ελληνικής αστικής Δημοκρατίας. Αχρηστέψανε τα κάγκελα, τις σκοπιές, τα κάστρα, τα μπουντρούμια, και πέταξαν μακριά...
...Οι Αρχές της Αθήνας και του Πειραιά τέθηκαν σε κινητοποίηση. Ψάχνουν στην Αίγινα, στον Πειραιά, ψάχνουν στη Σαλαμίνα, στον Πόρο, έφτασαν μέχρι τα Μέθανα. Ο Σαρωνικός γέμισε από ατμάκατες που ερευνούν τα καράβια.
Ψάχνουν, ψάχνουν παντού, μα πάει, τα πουλάκια πετάξανε".
Για να δικαιολογηθούν οι Αρμόδιοι που δεν κατάφεραν να βρούνε τίποτα, φτιάξανε το μυθιστόρημα του Νοβοροσίσκ. Τους πήρε, λένε, το ρούσικο καράβι καταμεσής στο πέλαγο. Οι εργάτες ακούνε και γελάνε. Μεγάλο κύμα ενθουσιασμού απλώθηκε στους εργαζόμενους, στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα Εργατικά Κέντρα. Ρωτάνε και ειρωνεύονται οι εργάτες: που βρήκανε τα σκαπανικά εργαλεία; Τους τα έστειλε η Ρωσία; Οι αστυνομικοί, οι χαφιέδες, οι αντιδραστικές εφημερίδες λυσσάνε από το κακό τους: "να παρθούν αυστηρά μέτρα απομόνωσης των κρατουμένων -να σταλούν όλοι οι κομμουνιστές στο Στρατόπεδο της Ακροναυπλίας- να τιμωρηθούν οι άλλοι κρατούμενοι που ασφαλώς τους βοήθησαν -υπάρχει συλλογική ευθύνη- να διαλυθούν οι οργανώσεις του ΚΚΕ, αυτό τους βοήθησε, αυτό τους κρύβει..."

Ποιοι είναι οι δραπέτες

Οι οκτώ αγωνιστές που έσπασαν τα δεσμά είναι:
Κλειδωνάρης Απόστολος, πρώην βουλευτής του Ενιαίου Μετώπου, Βαβούδης Ν., γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Σακαρέλος Δημήτρης, συνδικαλιστής, Θωμάζος Ε., ναυτεργάτης, Φλαράκος Κ., τσαγκάρης, Δουλγέρης Μόσχος, καταδικασμένος σε 19 χρόνια φυλακή, Δερβίσογλου Αβραάμ, καταδικασμένος σε 14 χρόνια φυλακή , Σαρίκας Κ. καταδικασμένος σε 12 χρόνια φυλακή.
Οι τρεις τελευταίοι ήσαν συγκατηγορούμενοι του Μπεζεντάκου που είχε κι αυτός δραπετεύσει από τις Φυλακές Συγγρού πριν από δύο χρόνια.
Το κτίριο των Φυλακών της Αίγινας χτίστηκε την εποχή του Καποδίστρια. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκε ως Στρατιωτική Σχολή, αργότερα ως Ορφανοτροφείο. Οι συνθήκες της ζωής των κρατουμένων ήσαν άθλιες. Κρεβάτια δεν τους έδιναν και κοιμόντουσαν στις πλάκες. Νερό δεν υπήρχε. Το λίγο νερό που τους έδιναν ήταν υφάλμυρο, γεμάτο άμμο. Το συσσίτιο πείνας υπόσκαπτε την υγεία. Οι πιέσεις, οι προκλήσεις ήσαν καθημερινό φαινόμενο. Εφημερίδες, βιβλία δεν επιτρέπονταν. Η ψυχαγωγία ανύπαρκτη. Αυτά το 1934." Σύμφωνα με τον Π.Αρώνη.

Ο Μπεζεντάκος εξέτιε ποινή για τον φόνο του αστυφύλακα Γυφτοδημόπουλου.
Έγραφε τότε ο αστικός τύπος:

Πατρίς: "Εις τον τόπον του στυγερού κακουργήματος έσπευσαν ευθύς αμέσως ο διευθυντής της Αστυνομίας κ. Ιω. Πολυχρονόπουλος , ο διοικητής της Ειδικής Ασφαλείας κ. Σακελλαρόπουλος, ο διοικητής της Καταδιώξεως Πειραιώς κ. Ζαγκλής, ο υπασπιστής του Φρουραρχείου κ. Παπαζαχαρίας και ο εν Πειραιοί συντάκτης μας, εύρον δε τον Γυφτοδημόπουλον πλέοντα εις το αίμα του. Ούτος κατόρθωσε να είπη μόνον:
Οι κομμουνισταί μ' έφαγαν. Μού έρριξαν και οι τρεις. Πρώτα έρριξεν ένας με γκρι ρούχα, καλοντυμένος ".

Ακρόπολις : " Εις τον τόπον του εγκλήματος έσπευσαν πολλοί αστυνομικοί.Ο Γυφτοδημόπουλος εψέλλισε μόνον:
Με έφαγαν τρεις. Ήτανε ένας με γκρι ρούχα καλοντυμένος" .

Ελληνική : " Αι ενέργειαι δια την αποκάλυψιν και σύλληψιν των τριών αγνώστων συνεχίζονται δραστηρίως. Πυκναί αστυνομικαί περίπολοι εις τον συνοικισμόν της Δραπετσώνος ενεργούν ερεύνας ".

Και η επίσημη εκδοχή της αστυνομίας:

"Χθες περί ώραν 7.40 μ.μ ο αρχιφύλαξ Κ.18 Μολπεράκης Αντώνιος συνέλαβεν εν τω συνοικισμώ Ποντίων Δραπετσώνος και έξωθι του καφενείου "Παράδεισος" τον σεσημασμένον κομμουνιστήν Σαρίκαν Κωνσταντίνον του Γεωργίου , ετών 37, εργάτην, κάτοικον συνοικισμού Ταμπουρίων τετρ.5 αριθ.242. Ο ανωτέρω κομμουνιστής παρεδόθη εις τον αστυφύλακα ΣΤ' 14 (944) Γυφτοδημόπουλον Γεώργιον όπως τον οδηγήση εις το Τμήμα. Περί ώραν 8.15' μ.μ ο ανωτέτω αστυφύλαξ καθ'ην στιγμήν διήρχετο μετά του κομμουνιστού παρά την Πυριταδοποθήκην της Δραπετσώνος και εις τινα στενόν ενεφανίσθηκαν 2 άτομα άτινα επιτέθησαν εναντίον του με τον σκοπόν όπως απελευθερώσουν τον οδηγούμενον εις το Τμήμα κομμουνιστήν. Πυροβολήσαντες δε τον αστυφύλακα ετραυμάτισαν τούτον θανασίμως εις τον λαιμόν. Ο τραυματισθείς μεταφερόμενος εις το Ζάννειον εξέπνευσεν.
Εις το άκουσμα των πυροβολισμών εξελθούσα η εν επιφυλακή δύναμις του ΣΤ ' Αστυνομικού Τμήματος διεσκορπίσθη εις τας πλησίον παρόδους, ο δε αστυφύλαξ ΣΤ 42 Μιχαληνάκος Νικόλαος κατεδίωξε τους δράστας , οίτινες επυροβόλησαν και αυτόν ανεπιτυχώς, εξαφανισθέντες εν τέλει.
Επετεύχθη κατόπιν ερεύνης η σύλληψις του ενός εκ των δραστών Βοσνάκη Εμμανουήλ του Θεμιστοκλέους ετών 20, υποδηματοποιού, κατοίκου Πειραιώς. Κατεσχέθην πιστόλιον Μπράουνιγκ, εκ του οποίου έλειπεν εις κάλυξ όμοιος με τον εις τον τόπον του εγκλήματος ανευρεθέντα".
Ο Αστυνομικός Διευθυντής
Πολυχρονόπουλος.

Μ'αυτά και μ'αυτά ο Μπεζεντάκος έγινε λαϊκός ήρωας της εποχής,για χάρη του οποίου γράφτηκε και ακόλουθο άσμα....

Οι αστοί τρομάξανε
Και κάστρα φτιάξανε
Να κλείσουν τα παιδιά των εργατών
Μ' αυτοί με μια γροθιά
Σπάζουνε τα δεσμά
Τα κάστρα καταργούνε των αστών

Και μες το καρναβάλι
Οι αστοί την πάθαν πάλι
Ο Μπεζαντάκος μας άφησε γεια
Παντού τρεξίματα
Τελεγραφήματα
Πάλι ραπίσματα απ' την εργατιά

Τον είχανε κλεισμένο
Διπλομανταλωμένο
Να τον δικάσουνε σε θάνατο
Μ' αυτός τρυπάει τον τοίχο
Χωρίς κανέναν ήχο
Και βρίσκουν κούτσουρο στο θάλαμο.

Στ' άχυρα ψάχνουνε
Ψύλλους για νά'βρουνε
Ζητούν τον ένατο και τους οχτώ
Μ' αυτοί είναι μακρυά
Εβίβα βρε παιδιά
Ζήτω το κόμμα μας το εργατικό.

70 ΧΡΟΝΙΑ ΕΑΜ

2011-09-27T11:28:00.002+03:00

Εβδομήντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ιστορική μέρα υπογραφής του ιδρυτικού μανιφέστου του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ).Αναλύσεις μπορούν αν γίνουν πολλές,διαφωνίες μεταξύ ακόμα και συμφωνούντων είναι σύνηθες φαινόμενο,όμως αδιαμφισβήτητη θα παραμείνει η συμβολή του ΕΑΜ στην αντίσταση και τον συλλογικό λαϊκό αγώνα.

Ελάχιστο χρέος μου να παραθέσω ένα μικρό αφιέρωμα -μέσα από κείμενα,εικόνες και άσματα- σε μια ιστορική στιγμή του κινήματος που όποιος θεωρεί εαυτόν προοδευτικό,σε κάποιο σημείο της ζωής του θα μελετήσει.

Η Εθνική Αντίσταση, υπόθεση του λαού

Η γερμανική επίθεση σηματοδοτεί στο πολιτικό επίπεδο, τη διαδικασία κατάρρευσης του μεταξικού δικτατορικού καθεστώτος. Εμφανής στην ηττοπάθεια της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, τη ραγδαία επιδείνωση στο μέτωπο, τις κινήσεις των στρατηγών να συνθηκολογήσουν παρά την κατηγορηματική απαγόρευση, η κατάρρευση αυτή εντείνει το κενό εξουσίας. Καθώς βασιλιάς και κυβέρνηση εγκαταλείπουν τη χώρα, ο ελληνικός λαός μένει μόνος του να αντιμετωπίσει την τριπλή κατοχή και τις κυβερνήσεις συνεργατών.

Η σκληρή καθημερινότητα και αβεβαιότητα που βίαια έχει επιβάλει η τριπλή κατοχή με τις στερήσεις, την πείνα και την έλλειψη ασφάλειας στην ύπαιθρο και την αδυναμία του κατοχικού κράτους να προστατέψει τους πολίτες του οδηγούν σε μία de facto απονομιμοποίηση του κράτους και προκαλούν έντονο πολιτικό προβληματισμό. Η απαξίωση αυτή συνδέεται με τη διάχυτη επιθυμία για αντίσταση, ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής ιστορίας όπως έχει επισημάνει ο ιστορικός Ν. Σβορώνος, για άσκηση δηλαδή βίας εναντίον του κατακτητή και των οργάνων του με σκοπό την αποτίναξη του ξένου ζυγού.

Αρχικά, μεμονωμένα άτομα και ομάδες κινητοποιούνται πραγματοποιώντας αυθόρμητες αντιστασιακές ενέργειες. Κομμουνιστές που δραπετεύουν από τη εξορία δημιουργούν τους πρώτους πυρήνες αντίστασης. Στα πλαίσια μίας σύνθετης πολιτικής πρωτοβουλίας, το ΚΚΕ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Με μεγάλο μέρος του αστικού κόσμου είτε να συνεργάζεται με τους κατακτητές είτε να ανήκει στους «απόντες» του εθνικού προσκλητηρίου, ενάντια στο συμβιβασμό και τη μοιρολατρία, επιδιώκει ευρεία πολιτική και κοινωνική συναίνεση και δίνεται σε έναν ολομέτωπο αγώνα που συσπειρώνει όλα τα λαϊκά στρώματα εφαρμόζοντας την πολιτική του ενιαίου αντιφασιστικού μετώπου που έχει υιοθετήσει η Κομμουνιστική Διεθνής.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1941 υπογράφεται από τους αντιπροσώπους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας και Αγροτικού Κόμματος το ιδρυτικό κείμενο του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Το ΕΑΜ ανοίγει το δρόμο της ενεργού αντίστασης, του αγώνα για το διώξιμο του κατακτητή και των ντόπιων συνεργατών του και την αποκατάσταση των λαϊκών ελευθεριών. Πάνω από όλα όμως είναι η θέληση του λαού να αντισταθεί που κάνει δυνατή την ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό.
Με ενότητα στους σκοπούς, την οργάνωση και την καθοδήγηση του αγώνα, το ΕΑΜ και οι οργανώσεις του απαντούν στην ανάγκη ανασυγκρότησης της κοινωνικής ζωής μέσα στις ιδιαίτερες ιστορικές συγκυρίες της κατοχικής Ελλάδας. Εδώ βρίσκεται και η ειδοποιός διαφορά του ΕΑΜ από τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις. Η Αντίσταση μετατρέπεται από επιτελική άσκηση, όπως επιδιώκει να την περιορίσει το Αγγλικό Στρατηγείο για να την ελέγχει ευκολότερα, σε παλλαϊκή υπόθεση.
Το ΕΑΜ αρθρώνει ένα διαφορετικό λόγο και ορθώνει μία διαφορετική παρουσία. Επιδιώκει και επιτυγχάνει να είναι παρόν για να δίνει απαντήσεις σ’ όλα τα μέτωπα μίας κοινωνίας σε κρίση. Πολιτικές και κοινωνικές διεκδικήσεις που είχαν ανασταλεί βίαια με την επιβολή της μεταξικής δικτατορίας αναπτύσσονται πάλι ελεύθερα, μέσα από το πρόγραμμα και τις εκδόσεις του ΕΑΜ. Το ΕΑΜ παίρνει θέση και προτείνει συγκεκριμένες λύσεις για τα προβλήματα που προκύπτουν στην κατοχή. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η αποτίναξη του ξενικού ζυγού αλλά και η μορφή του κοινωνικού καθεστώτος μετά την απελευθέρωση.

Με αντιστασιακές ενέργειες που εκτείνονται από τις πιο απλές μορφές απείθειας, την εκδήλωση συλλογικής αλληλεγγύης και συνεργασίας, τη μαζική διαμαρτυρία και με κορύφωση την ένοπλη πάλη και τη δημιουργία αξιόμαχου Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, η ΕΑΜική αντίσταση κατορθώνει να υποσκάψει τους μηχανισμούς εξουσίας του Άξονα και να απελευθερώσει μεγάλα τμήματα της χώρας φθάνοντας ακόμα και στην αντικατάσταση των δομών κυριαρχίας των κατακτητών με λαϊκοδημοκρατικές εξουσίες και πολιτική αυτό-οργάνωση.

Το ΕΑΜ εισάγει πρωτοφανείς πρακτικές στην καθημερινότητα των ανθρώπων, ιδίως όσον αφορά τη συμμετοχή των χωρικών στις διαδικασίες αυτοκυβέρνησης τους και εδραιώνει μία σχέση εμπιστοσύνης με τις τοπικές κοινότητες. Μέσα από τους λαϊκούς θεσμούς της «λαοκρατίας» και τη συμμετοχική άσκηση της εξουσίας προτείνεται μία νέα, εναλλακτική κρατική οργάνωση και ένας ουσιαστικά ριζοσπαστικός τρόπος ζωής.

Η μαζικότητα και κυρίως η απήχηση του ΕΑΜ σ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα ανησυχεί ιδιαίτερα τους ποικιλώνυμους αντιπάλους του. Κατασταλτικοί μηχανισμοί ναζιστικών δυνάμεων κρούσης, Ταγμάτων Ασφαλείας, παρακρατικών οργανώσεων, εθνοτοπικών ομάδων εξουσίας, εκτεταμένων δικτύων συνεργατών, κατασκόπων και καταδοτών σε συνδυασμό με μια πολιτική συμμαχία του βασιλιά, αστών πολιτικών, Άγγλων και «εθνικιστικών» οργανώσεων αντίστασης συνειδητοποιούν ότι πρέπει να συσπειρωθούν για να αντιμετωπίσουν το εαμικό αντιστασιακό φαινόμενο. Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, καταστροφές χωριών, αντίποινα, συγκρούσεις ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις, συνεχείς πολιτικές δολοπλοκίες και διαπραγματεύσεις είναι το αποτέλεσμα της κινητοποίησης αυτής.
Σταθερό στην ενωτική του πολιτική το ΕΑΜ απέδειξε ότι ήθελε ειλικρινά να συνεργαστεί με τα άλλα «αστικά κόμματα». Η υπαγωγή ανταρτικών δυνάμεων στο συμμαχικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και όχι στο βαλκανικό στρατηγείο, οι συμφωνίες του Λίβανου και της Καζέρτα, η είσοδος του ΕΑΜ στην κυβέρνηση στα τέλη του καλοκαιριού 1944 αποδεικνύουν την πρόθεσή του για μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων ώστε να γίνει εφικτή η εκδίωξη του κατακτητή. Αυτό δεν μειώνει τη βαθιά δυσπιστία των αστών πολιτικών και των Άγγλων ως προς τις προθέσεις του. Το ενδεχόμενο σύγκρουσης με το ΕΑΜ αναβάλλεται έως την απρόσκοπτη βρετανική επιστροφή και εδραίωση στην Ελλάδα. Μετά τη στρατιωτική σύγκρουση του Δεκεμβρίου με πρόσχημα την αποκατάσταση της πολιτικής νομιμότητας και ομαλότητας το ΕΑΜ εξοβελίζεται σταδιακά από την πολιτική ζωή ενώ οι οπαδοί του βιώνουν συνεχείς αποκλεισμούς και διώξεις.

* Η Βασιλική Λάζου, είναι δρ. Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου

Από το Παλλαϊκό Μέτωπο στο ΕΑΜ

Η έκταση και η ένταση της ελληνικής Αντίστασης δεν θα μπορούσε να προκύψει αν δεν συντελούνταν μια συνολικότερη κίνηση μαζών στην Ελλάδα της Κατοχής, γεγονός που προϋπέθετε κοινωνικές συνθέσεις, κυριαρχία της αντιστασιακής ιδεολογίας και μεταβολές στους πολιτικούς προσδιορισμούς των κοινωνικών τάξεων της χώρας. Και είναι προφανής αυτή η προϋπόθεση στο βαθμό που η ελληνική αντίσταση συνιστά μια ιστορική περίπτωση συγκρίσιμη, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, με τα αποτελέσματα απελευθερωτικών αγώνων που πραγματοποιήθηκαν στη δεκαετία του 1960, όπως ο πόλεμος του Βιετνάμ. Γιατί και ο πόλεμος της Αντίστασης ήταν και με τυπικούς όρους νικηφόρος.

Υποχρέωσε τους Γερμανούς να καθηλωθούν στα αστικά κέντρα, να αντιδρούν με σπασμωδικά αντίποινα και να επιζητούν συμφωνίες με εγχώριες δυνάμεις, ακόμα και με τους Βρετανούς, για να αντιπαρέλθουν τη συνεχώς αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ των ανταρτών. Τους Βρετανούς να προετοιμάσουν μια εκτεταμένη καταστολή -αυτή των Δεκεμβριανών και λίγο αργότερα του μεταβαρκιζιανού κράτους και του εμφυλίου με τη συνδρομή και των Αμερικανών- αλλά και τους εγχώριους ταξικούς αντιπάλους να εξοπλιστούν, με τα Τάγματα Ασφαλείας και το στρατό της Μέσης Ανατολής, -αργότερα με τον «εθνικό» στρατό-, εκλιπαρώντας ταυτόχρονα και δουλικά τη συνδρομή της Δύσης.

Αυτές ακριβώς οι διαδικασίες δεν ήταν το αποκύημα της ιστορικής στιγμής, με την τρέχουσα σημασία του όρου. Ήταν προϊόν μιας ευρύτερης, και χρονικά, διεργασίας κοινωνικο-πολιτικού μετασχηματισμού που συντελέστηκε πριν ακόμα την εισβολή των Γερμανών και η οποία τον επιτάχυνε στο έπακρο. Η αφετηρία της εντοπίζεται στην περίοδο του μεσοπολέμου, με άξονα το γεγονός ότι τότε τέθηκαν οι βάσεις μιας κινηματικής και κυρίως μαζικής Αριστεράς. Οι δύο αυτοί όροι, ανεξαρτήτως πώς επιτεύχθηκαν και τι ενστάσεις μπορεί να προβάλει κανείς, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την κεφαλαιώδη πολιτική τομή που συντελέστηκε με το ΕΑΜ και μάλιστα υπερβαίνοντας ακόμα και τα όρια των δοσμένων προθέσεων των αριστερών πολιτικών δυνάμεων που επιχείρησαν να εκπροσωπήσουν τους μετασχηματισμούς αυτούς. Γιατί απελευθερώθηκε η κοινωνική δυναμική και αυτενέργεια των μαζών, όπως σε ένα βαθμό εκφράστηκε και από τις δομές λαϊκής εξουσίας που συγκροτήθηκαν στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Με άλλα λόγια, ήδη από την εποχή που συγκροτήθηκε το Παλλαϊκό Μέτωπο δημιουργήθηκαν, με επιταχύνσεις, καθυστερήσεις και αναστροφές, όπως συντελείται σε κάθε αυθεντική ιστορική διαδικασία, οι όροι για μια εν δυνάμει αριστερή πολιτική ηγεμονία. Αυτή την προοπτική κατέστειλε η δικτατορία Μεταξά, από αυτή τρομοκρατήθηκαν «σύμμαχοι» και εχθροί στην κατεχόμενη Ελλάδα. Οι αναδιατάξεις σε επίπεδο συσχετισμών στο εσωτερικό της αστικής τάξης και οι καμπές στον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ήταν δευτερεύουσες ως προς την παραγωγή της ιστορίας της εποχής. Τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου τη συνέδραμαν οι μεγάλες δυνάμεις για να μην επαναληφθεί εκείνο, την αποτροπή του οποίου διαφήμιζε ο Μεταξάς: μια ενδεχόμενη κομμουνιστική εξέγερση και η επανάληψη των γεγονότων της Ισπανίας. Το ΕΑΜ το κατέστειλαν για να μην δημιουργηθεί ένα ανεξέλεγκτο καθεστώς στο «μαλακό υπογάστριο» της Ευρώπης.

Αυτό ακριβώς συνέχει την ιστορία του Παλλαϊκού Μετώπου και του ΕΑΜ: η δυναμική μιας προϊούσας εργατικής ηγεμονίας. Γιατί η προπαγάνδα των Γερμανών στην Κατοχή ηττήθηκε πολύ νωρίτερα, όταν το Παλλαϊκό Μέτωπο απέτρεψε τη διαδικασία εκφασισμού της κοινωνίας και κατέστρεψε τα μαζικά του ερείσματα, ενώ ο μετασχηματισμός των συνειδήσεων των ανθρώπων, που τους ώθησε να διακινδυνεύσουν τα πάντα υπέρ της Αντίστασης, άρχισε να συντελείται όταν το Παλλαϊκό Μέτωπο πρόβαλε όρους μαζικών κοινωνικών συμμαχιών της εργατικής τάξης. Όπως η ΕΟΝ και οι άλλες μαζικές οργανώσεις της δικτατορίας δεν θα αποκτήσουν ποτέ πραγματικό μαζικό έρεισμα, έτσι και τα Τάγματα Ασφαλείας θα χαρακτηριστούν προδοτικά. Όπως οι μηχανισμοί του αστικού κράτους με την απειλή του «Ιδιώνυμου» δεν εξαφάνισαν τους συνδικαλιστικούς αγώνες και χρειάστηκε η Δικτατορία για να το κάνει, έτσι και το κατοχικό κράτος δεν επέβαλε την εργατική επιστράτευση, δεν κατόρθωσε, παρά αναιμικά, να αποσπάσει το κοινωνικό προϊόν από την Ελεύθερη Ελλάδα, δεν μετέτρεψε την ελληνική κοινωνία σε ένα βασίλειο κλεφτών, συμμοριών, ζητιάνων και απονενοημένων ανθρώπων λόγω της πείνας.

Γιατί δεν ήταν η πείνα που επαναστατικοποίησε το φρόνημα στην Κατοχή, παρά σε δευτερεύοντα βαθμό. Ήταν οι ίδιοι οι πολιτικοί όροι που διαμόρφωσε το ΕΑΜ, συρρικνώνοντας στο έπακρο την Ελλάδα της «συνεργασίας», όπως η γενική απεργία της παραμονής της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου δημιούργησε φοβικά σύνδρομα στην αστική τάξη του Μεσοπολέμου. Αλλά και το μεγάλο πλεονέκτημα των εργατικών κινητοποιήσεων του Μεσοπολέμου, η λογική ότι ο αντίπαλος έπρεπε να αντιμετωπιστεί «από τα κάτω», επεκτείνοντας στα όριά του τις πρακτικές πολιτικού ακτιβισμού, ήταν αυτό που ανανεώθηκε με την Αντίσταση, απελευθερώνοντας και την κοινωνική δυναμική που εξηγεί την έκτασή της. Τα λαϊκά στρώματα είχαν εθιστεί να αντιστέκονται έστω και παθητικά και αυτό συλλειτούργησε με την αξιοποίηση πολιτικών όρων ώστε να ανανεωθεί η εμπιστοσύνη στην αριστερή ιδεολογία και ο αριστερός οικονομισμός να υποστεί σημαντικές ήττες, διαδικασία που τέθηκε εν ισχύ, άλλωστε, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1930.

Γιατί η λογική ότι ήταν δυνατή η ανασύνταξη του κινήματος της εργατικής τάξης στη βάση ενιαίων πρακτικών και με άξονα ένα αντιφασιστικό πρόγραμμα στα πλαίσια μιας ευρύτητας κοινωνικών συμφερόντων της μορφής προγραμματικών συμμαχιών, τέθηκε πριν εκδηλωθεί η Αντίσταση ήδη από το Παλλαϊκό Μέτωπο. Όλα αυτά βέβαια προϋπέθεταν μια πολιτική πρωτοβουλία που όφειλε να συρρικνώσει την καχυποψία που γεννούσαν τα εργατικά αιτήματα στα υπόλοιπα στρώματα του πληθυσμού και να αφήσει τη δυναμική των νέων συνθηκών να γεννήσει τις καινούργιες εργατικές προοπτικές. Στο πλαίσιο αυτό κινήθηκε και η προπολεμική πολιτική του ΚΚΕ του Παλλαϊκού Μετώπου, αυτήν την πολιτική ακολούθησε και το ΚΚΕ της Αντίστασης.

Αυτό πραγματοποιήθηκε, για πρώτη φορά, τον Ιανουάριο του 1934, όταν η 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, έναντι του κλονισμού που επέφερε η επιβολή του φασισμού στη Γερμανία, αναγνώρισε ότι μοναδική απάντηση στο φασισμό, ήταν η πολιτική των συνθέσεων και το 5ο Συνέδριό του κόμματος, δύο μήνες μετά, έθεσε ως στρατηγικό του στόχο την «κεραυνοβόλα αντιφασιστική κινητοποίηση» και τις επιτροπές πάλης σε «κάθε εργοστάσιο, χωριό, επιχείρηση και συνοικία». Έτσι, τα συνδικάτα αναγορεύθηκαν σε «αντιφασιστικά φρούρια», ο φασισμός ανήχθη σε αυτόνομο πολιτικό φαινόμενο, και η στρατηγική του «σοσιαλφασισμού» εγκαταλείφθηκε. Στις 5 Οκτωβρίου 1934 το ΚΚΕ εξασφάλισε και το προοίμιο της πρώτης εργατικής συμμαχίας με το Αγροτικό Κόμμα (Α. Τανούλας, Α. Βογιατζής), το Σοσιαλιστικό Κόμμα (Στρ. Σωμερίτης), το Εργατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (Γ. Πυρπασόπουλος), τη ΓΣΕΕ (Ι. Καλομοίρης) και τα Ανεξάρτητα Συνδικάτα (Γ. Λάσκαρης).

Στο ίδιο πλαίσιο, στις 13 Ιουνίου 1935 το ΚΚΕ ζήτησε να κτυπηθεί με κάθε μέσο ο πολιτικός σεχταρισμός που εμπόδιζε την αντιφασιστική συσπείρωση, στις 25 Ιουλίου το 7ο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς ζήτησε την ενότητα δράσης εναντίον του φασισμού ενώ στις 12 Σεπτεμβρίου 1935, το ΚΚΕ διακοίνωσε ότι θα προάσπιζε την ακεραιότητα της χώρας στο πλευρό των άλλων πολιτικών δυνάμεων και ζητούσε ανοικτή συνεργασία με τους Φιλελεύθερους. Στις 6 Μαρτίου 1936 θα ψηφίσει τον Φιλελεύθερο Θ. Σοφούλη ως πρόεδρο της Βουλής. Ωστόσο, η τελική αποτυχία των συνεργασιών του μετώπου, εκτός από τη σύμπραξη του Μετώπου Αγροτών και Εργατών του Απ. Βογιατζή, –μόνο το Αγροτικό Κόμμα του Ι. Σοφιανόπουλου προχώρησε εγκαίρως σε πραγματικές συνεννοήσεις– ήταν και αυτό ένα δίδαγμα που αξιοποιήθηκε αργότερα.

Αυτά ακριβώς τα «διδάγματα» επιχείρησε το ΚΚΕ να αξιοποιήσει και στην περίπτωση του ΕΑΜ. Με γνώμονα τη λογική που διατύπωσε μια άλλη 6η Ολομέλεια, αυτή των αρχών Ιουλίου του 1941, το ΚΚΕ τάχθηκε υπέρ ενός πάνδημου αντιφασιστικού μετώπου, που επεκτάθηκε αργότερα μέχρι και τους μοναρχικούς και απευθύνθηκε στον αστικό πολιτικό κόσμο που επέδειξε μια εθελόδουλη, περιδεή και κομμουνιστοφοβική στάση. Ούτε χειρονομίες, όπως η προσφορά της προεδρίας του ΕΑΜ στον Γ. Παπανδρέου, είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Απέμειναν μικρά σοσιαλιστικά κομματίδια, όπως αυτά του Σβώλου, του Τσιριμώκου, του Γρηγοριάδη, του Πασαλίδη.

Ωστόσο, αξιοποιήθηκε η εμπειρία του Παλλαϊκού Μετώπου ώστε να δημιουργηθούν όροι συμμαχιών «από τα κάτω». Η αφετηρία ήταν η μετατροπή των ομάδων αλληλοβοήθειας που προέκυψαν στις ουρές των συσσιτίων στην Εθνική Αλληλεγγύη, το Μάιο του 1941. Το επόμενο βήμα ήταν η σύγκλιση σε συνδικαλιστικό επίπεδο, που απέδωσε συνεργασίες με τον Δ. Στρατή, που αντιτάχθηκε πράγματι στο καθεστώς Μεταξά, αλλά και τον Γ. Καλομοίρη, που παρέμεινε στα ηγετικά κλιμάκια της ΓΣΕΕ επί δικτατορίας και έγινε και πρόεδρός της υπό αδιαφανείς διαδικασίες μέχρι τον Αύγουστο του 1941.

Η περίπτωση του Εργατικού ΕΑΜ δικαίωσε σε μεγάλο βαθμό τη λογική των ευρέων συμμαχιών αφού συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία των εργατών της χώρας και δημιούργησε τους πολιτικούς όρους συμμαχιών με τη νέα και παλιά μικροαστική τάξη, όπως αυτές εκδηλώθηκαν με την αποτροπή της επιστράτευσης από το Φεβρουάριο του 1943 και μετά. Ήταν και εδώ μια σύνθετη διαδικασία που προσέχθηκε ιδιαίτερα προκειμένου να μην υπάρξουν υποκαταστάσεις, –πρόσκομμα στις συνεργασίες του Παλλαϊκού Μετώπου, σε πείσμα της αριθμητικής υπεροχής των κομμουνιστών. Στα διοικητικά όργανα του ΕΕΑΜ αντιπροσωπεύτηκαν όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που αντιστοιχούσαν στα κόμματα του ΕΑΜ και μάλιστα με ίσο αριθμό αντιπροσώπων.

Βεβαίως, η στρατηγική των συμμαχιών με έκπτωση των πολιτικών όρων σύγκλισης μπορεί να διάνοιξε δυνατότητες, –το ΕΑΜ υπήρξε επειδή συγκροτήθηκε το ΕΕΑΜ, αναπαράγοντας σε όλες τις εαμικές οργανώσεις τα χαρακτηριστικά του– εμπεριείχε, όμως, και στοιχεία φαλκίδευσης του αντιστασιακού ενεργήματος. Αυτό, ιδίως, από τη στιγμή που πολιτικοποιήθηκαν περαιτέρω οι αντιθέσεις, δυνάμει της εμπλοκής του βρετανικού παράγοντα και της συσπείρωσης των εθνικιστικών στοιχείων κατά του ΕΑΜ. Η ασθμαίνουσα προσπάθεια του ΚΚΕ να διατηρήσει τη συνοχή του ΕΑΜ, παραχωρώντας ρόλους στους συμμάχους που δεν ανταποκρίνονταν στη δυναμική που είχε σταδιακά διαμορφώσει η ίδια η κίνηση των μαζών, όπως στον Σβώλο να γίνει πρόεδρος της ΠΕΕΑ και να ηγηθεί της αντιπροσωπείας στο Λίβανο, υπογράφοντας τη συμφωνία, παρήγαγε και τη μεταπολεμική υπονόμευση της αντίστασης. Βεβαίως, να μην υποτιμούμε και τους άλλους παράγοντες που συνέβαλαν στην έκπτωση αυτή: η παρουσία της Σοβιετικής Στρατιωτικής Αποστολής στο Βουνό, έπαιξε και αυτή το ρόλο της, αν όχι στις αρχικές συμφωνίες, στη μετέπειτα αποδοχή τους.

*Ο Μιχάλης Λυμπεράτος είναι εντεταλμένος διδασκαλίας στο ΠΜΣ του Παντείου Πανεπιστημίου

Το ΕΑΜικό αντιστασιακό κίνημα στην Αθήνα

Το αντιστασιακό κίνημα που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, υπήρξε ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο που εξέφραζε ταυτόχρονα το πατριωτικό αίσθημα για την απελευθέρωση της χώρας και το πολιτικό αίτημα για την αποτροπή επαναφοράς του προπολεμικού πολιτικοκοινωνικού καθεστώτος μετά τη λήξη του πολέμου, όπως συνέβη και σε άλλες κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες.

Το πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε μετά τη στρατιωτική κατάληψη της χώρας (αναχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης και του βασιλιά στο εξωτερικό, αδράνεια των πολιτικών που παρέμειναν στη χώρα, συνεργασία άλλων με τις αρχές κατοχής), η πλήρης αποδιάρθρωση του κρατικού μηχανισμού και η κατάρρευση της οικονομίας, λειτούργησαν ως επιταχυντές κοινωνικών διεργασιών που είχαν δρομολογηθεί ήδη από το Μεσοπόλεμο και κυρίως κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και είχαν οδηγήσει στην απαξίωση του προπολεμικού πολιτικού συστήματος στις συνειδήσεις σημαντικού τμήματος του ελληνικού λαού. Στα μη προνομιούχα κατώτερα κοινωνικά στρώματα του Μεσοπολέμου, προστέθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής μεγάλα τμήματα των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, τα οποία απώλεσαν την οικονομική και κοινωνική τους βάση λόγω των συνεπειών της. Μπορεί λοιπόν η ρήξη της Κατοχής να προκάλεσε την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, όπως αυτή εκφράστηκε με την αντικατάσταση των πολιτικών κομμάτων από τις αντιστασιακές οργανώσεις ως φορέων πολιτικής έκφρασης, ενσωμάτωσε όμως ταυτόχρονα τις συνέχειες, τα κληροδοτήματα του Μεσοπολέμου, στη νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που βρίσκονταν υπό διαμόρφωση.

Το ΕΑΜ ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941. Υπήρξε ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων, μεταξύ των οποίων το Κομμουνιστικό Κόμμα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το εαμικό αντιστασιακό κίνημα της Αθήνας είχε αμιγώς πολιτικό χαρακτήρα. Όπως και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κατεχόμενες πόλεις, έτσι και στην Αθήνα, στόχος της Αντίστασης δεν ήταν η ένοπλη αντιπαράθεση με τον καλύτερα εξοπλισμένο, περισσότερο έμπειρο και σαφώς πολυπληθέστερο στρατό κατοχής, αλλά η προάσπιση της δοκιμαζόμενης κοινωνίας μέσα από την προσπάθεια ελαχιστοποίησης των αρνητικών συνεπειών της στρατιωτικής κατοχής.

Το ΕΑΜ δεν υπήρξε αποτέλεσμα ενός «επί χάρτου» σχεδιασμού της ηγεσίας του. Ο χαρακτήρας της δράσης του και οι οργανωτικές του πρακτικές γνώρισαν σημαντικούς μετασχηματισμούς στην προσπάθειά του να προσαρμοστεί στις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες. Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες, η ανάπτυξη των αντιστασιακών κινημάτων ακολούθησε ένα γενικό σχήμα: η παράταση της διάρκειας του πολέμου και οι πρώτες μεγάλες ήττες του Άξονα στη Βόρειο Αφρική και στο ανατολικό μέτωπο, οδήγησαν στην εντατικοποίηση των πιέσεων που ασκούσαν οι αρχές κατοχής στους κατεχόμενους λαούς. Οι πιέσεις αυτές με τη σειρά τους, έθεσαν σε κίνδυνο μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, τόσο λόγω της επιδείνωσης της καθημερινότητας, όσο και μέσω της επιβολής του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης, που μετέτρεψε εκατομμύρια ευρωπαίων πολιτών σε εργάτες των γερμανικών πολεμικών εργοστασίων. Σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, με τις επίσημες κυβερνήσεις σε εξορία και με μεγάλα τμήματα των πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών ελίτ να συνεργάζονται ανοικτά με τις δυνάμεις κατοχής, η ιδέα της Αντίστασης κέρδιζε όλο και περισσότερο έδαφος στις συνειδήσεις των κατεχόμενων πληθυσμών.

Ο αγώνας της επιβίωσης ως αφετηρία για την ανάπτυξη του εαμικού αντιστασιακού κινήματος

Τον πρώτο χρόνο της Κατοχής, που χαρακτηρίστηκε από την τραυματική εμπειρία του λιμού το χειμώνα 1941-1942, το νεοσύστατο ΕΑΜ προσανατολίστηκε στη συγκρότηση των οργανωτικών του πυρήνων και στην υποστήριξη του αγώνα του κατεχόμενου πληθυσμού να επιβιώσει. Την περίοδο αυτή που το ΕΑΜ βρίσκονταν στα πρώτα στάδια ανάπτυξής του, έγιναν περισσότερο ορατά τα οργανωτικά κληροδοτήματα του προπολεμικού ΚΚΕ. Μπορεί λοιπόν το φθινόπωρο του 1941 το ΕΑΜ, όπως και οι υπόλοιπες αντιστασιακές οργανώσεις, να αριθμούσε μερικές εκατοντάδες μέλη, αυτό όμως που το διαφοροποιούσε και διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη συνέχεια, ήταν ότι οι κομμουνιστές που ενεργοποιήθηκαν στο πλαίσιό του ήταν φορείς της προπολεμικής εμπειρίας στην οργάνωση της παράνομης δράσης. Η εμπειρία αυτή υπήρξε αποφασιστικής σημασίας για τη μαζικοποίηση του ΕΑΜ, καθώς, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες αντιστασιακές οργανώσεις, οι κομμουνιστές γνώριζαν καλά τις πρακτικές κινητοποίησης των μαζών στην προσπάθεια δημιουργίας ενός μαζικού κινήματος.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της Κατοχής, οι εαμικές οργανώσεις αναπτύχθηκαν στους μαζικούς χώρους (πανεπιστήμια, σχολεία, εργοστάσια), όπου το ΚΚΕ ήδη από την περίοδο του Μεσοπολέμου είχε ισχυρές βάσεις, ως αντίγραφα των κομματικών του οργανώσεων σε μια συνδικαλιστική λογική οργάνωσης. Κύριος στόχος τους ήταν η αντιμετώπιση του επισιτιστικού προβλήματος. Η βασική πρακτική που υιοθέτησαν οι εαμικές οργανώσεις για να εδραιωθούν στους μαζικούς χώρους, ήταν αυτή της ενσωμάτωσης των στρατηγικών επιβίωσης, που οι κάτοικοι της πόλης μέσα από την αυτενέργειά τους δημιούργησαν, στην αντιστασιακή δράση. Μέλη του ΕΑΜ ενεπλάκησαν στα πολυάριθμα δίκτυα προμήθειας και διανομής τροφίμων (εισήλθαν στις επιτροπές διαχείρισης συσσιτίων, στα διοικητικά συμβούλια προμηθευτικών συνεταιρισμών, στις επιτροπές οργάνωσης ομαδικών «εξορμήσεων» στην επαρχία προς εξεύρεση τροφίμων, στα δίκτυα κλοπής υλικών από τους εργάτες των επιταγμένων από το στρατό κατοχής παραγωγικών μονάδων) μετασχηματίζοντας την αυτοσχέδια δράση προς ατομικό όφελος σε συλλογική αντιστασιακή δράση.

Η ανάπτυξη του διεκδικητικού κινήματος

Η τραυματική εμπειρία του λιμού μείωνε στο ελάχιστο την αντιστασιακή διαθεσιμότητα του πληθυσμού. Οι περιορισμένες ψυχικές και σωματικές δυνάμεις των κατοίκων της πόλης, αναλώνονταν εξολοκλήρου στην προσπάθεια για την ανεύρεση τροφής. Παράλληλα, το ίδιο χρονικό διάστημα το ΕΑΜ επιδίωκε τη συγκρότηση και εδραίωση των πρώτων αντιστασιακών του πυρήνων σε καθεστώς πλήρους παρανομίας, γεγονός που καθιστούσε πρώιμη κάθε σκέψη για μαζικές στρατολογήσεις. Η κατάσταση αυτή μεταβλήθηκε σταδιακά από την άνοιξη και ιδιαίτερα από το καλοκαίρι του 1942, όταν η άφιξη της επισιτιστικής βοήθειας του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις για τη μετάβαση του αντιστασιακού κινήματος σε ένα ανώτερο επίπεδο οργάνωσης και δράσης. Ο αντιστασιακός αγώνας έλαβε πλέον τη μορφή πολιτικής διεκδίκησης με στόχο τη διοχέτευση του διατροφικού αποθέματος προς τα λαϊκά και μεσαία κοινωνικά στρώματα που δοκιμάζονταν περισσότερο από το λιμό. Άλλωστε οι συνθήκες ήταν πρόσφορες, η τραγική εμπειρία του λιμού έκανε από πολύ νωρίς κατανοητό στους κατοίκους της πόλης, ότι η υπακοή στο νέο καθεστώς, ενείχε τους ίδιους αν όχι μεγαλύτερους κινδύνους για την επιβίωσή τους, απ’ ότι ο αγώνας για την ανατροπή του 1.

Η πλέον δυναμική αντιστασιακή κινητοποίηση της περιόδου αυτής, ήρθε απρόσμενα από έναν επαγγελματικό χώρο που δεν φημίζονταν για την μαχητικότητά του. Στις 12 Απριλίου 1942 οι δημόσιοι υπάλληλοι κήρυξαν απεργία. Παρά τη σκληρή απάντηση της κυβέρνησης, με την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου να απολύσει τους απεργούς και με την ανακοίνωση του πρωθυπουργού Γεωργίου Τσολάκογλου στον Τύπο ότι: «Η απεργία των θα μας δώση την αφορμήν να εξυγιάνωμεν την υπαλληλικήν τάξιν, να περιορίσωμεν τον αριθμόν των υπαλλήλων δια να αμείβωνται καλύτερον οι φιλόπονοι […] και οι φιλότιμοι»2, η απεργία συνεχίστηκε και στέφθηκε από επιτυχία.

Αυτού του τύπου η συνδικαλιστική-αντιστασιακή δράση με αμιγώς επισιτιστικά αιτήματα, ακολουθήθηκε μέχρι το τέλος του 1942, με κορύφωση τη γενική απεργία που κήρυξαν οι προσκείμενες στο ΕΑΜ και τον ΕΔΕΣ συνδικαλιστικές οργανώσεις στις 7 Σεπτεμβρίου του 1942, η οποία διήρκησε τέσσερις ημέρες. Στην απεργία αυτή δεν συμμετείχαν μόνο δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και τραπεζικοί, κατώτεροι δικαστικοί, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, ακόμη και εργαζόμενοι στα επιταγμένα από το στρατό κατοχής εργοστάσια, παρά τη σχετική απόφαση των αρχών κατοχής που απαγόρευε ρητά τις απεργίες σε αυτά, επισείοντας ποινές φυλάκισης έως και δέκα έτη για τους συμμετέχοντες και την ποινή του θανάτου για τους οργανωτές.

Από τα αμιγώς επισιτιστικά στα πολιτικά αιτήματα. Η πολιτικοποίηση του εαμικού κινήματος

Η οργανωτική και αντιστασιακή εμπειρία που απέκτησε το εαμικό κίνημα στη διάρκεια του 1942, απέδωσε καρπούς κατά τη διοργάνωση και υλοποίηση της μαζικότερης, έως τότε, αντιστασιακής του ενέργειας. Στις 22 Δεκεμβρίου 1942 απέργησαν φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενοι διαφόρων κλάδων, πραγματοποιώντας παράλληλα μαζική διαδήλωση στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Η συγκεκριμένη κινητοποίηση, πέρα από τη μαζικότητά της, καθώς σύμφωνα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες οι διαδηλωτές κυμαίνονταν μεταξύ 30 και 40 χιλιάδων, έφερε δύο ακόμη χαρακτηριστικά που τη διαφοροποίησαν από τις προηγούμενες και τα οποία παράλληλα πιστοποιούσαν την ωρίμανση των οργανωτικών πρακτικών του ΕΑΜ.

Το πρώτο είχε να κάνει με τη σταδιακή πολιτικοποίηση του κινήματος, καθώς το κεντρικό αίτημα, που ήταν το επισιτιστικό, πλαισιώθηκε για πρώτη φορά με αμιγώς πολιτικά αιτήματα ενάντια στις συλλήψεις, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις πολιτών από τις δυνάμεις κατοχής. Το δεύτερο στοιχείο που διαφοροποίησε την κινητοποίηση της 22ας Δεκεμβρίου, ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος νεκρός του μαζικού αντιστασιακού κινήματος στην Αθήνα, ο φοιτητής Μήτσος Κωνσταντινίδης. Το κίνημα αποκτούσε πλέον τους μάρτυρές του, γεγονός που αποτύπωνε μια νέα πραγματικότητα: όσο το ΕΑΜ διεύρυνε την πολιτική του επιρροή, τόσο πιο βίαιη γινόταν η αντίδραση των κατοχικών δυνάμεων.

Οι εξελίξεις του επόμενου τριμήνου, σηματοδότησαν το πέρασμα του εαμικού κινήματος στον αμιγώς πολιτικό αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση των δωσίλογων και τις αρχές κατοχής. Η δυσμενής εξέλιξη του πολέμου για τις δυνάμεις του Άξονα –μετά τη συνθηκολόγηση του Στρατάρχη Πάουλους στο Στάλινγκραντ στις 2 Φεβρουαρίου 1943 και τη διαφαινόμενη ήττα των στρατευμάτων του Στρατάρχη Ρόμμελ στη Βόρειο Αφρική– έφερε τους κατοίκους των κατεχόμενων ευρωπαϊκών κρατών αντιμέτωπους με τον κίνδυνο της πολιτικής επιστράτευσης. Οι διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες του γερμανικού στρατού σε έμψυχο δυναμικό, μετακύλησαν μέρος του κόστους της συνέχισης του πολέμου στους πολίτες των κατεχόμενων χωρών, οι οποίοι καλούνταν πλέον να καλύψουν τις θέσεις εργασίας που εγκατέλειπαν οι Γερμανοί εργάτες για να σταλούν στα μέτωπα του πολέμου.

Στις 24 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη μεγάλη κινητοποίηση των κατοίκων της πρωτεύουσας ενάντια στο μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης. Σύμφωνα με αυτό όλοι οι κάτοικοι της χώρας, ηλικίας από 16 έως 45 ετών, ήταν υποχρεωμένοι να αναλάβουν υποδεικνυόμενη από τις αρχές κατοχής εργασία και εκτός του τόπου κατοικίας τους, συγκροτημένοι σε συμβιωτικές ομάδες εργασίας εντός στρατοπέδων. Ο κίνδυνος της μαζικής αποστολής Ελλήνων στα εργοστάσια της Γερμανίας ήταν πλέον ορατός.

Η 24η Φεβρουαρίου και η 5η Μαρτίου 1943 υπήρξαν ημέρες γενικής απεργίας στην Αθήνα. Σε αυτό το δεκαήμερο της «εξέγερσης», περισσότεροι από 50 χιλιάδες διαδηλωτές πολιόρκησαν και κατάφεραν να εισβάλουν δύο φορές στο κτίριο του Υπουργείου Εργασίας, παρά τις σφοδρές συγκρούσεις με δυνάμεις των κατακτητών, με στόχο να καταστρέψουν τις ονομαστικές καταστάσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι αρχές κατοχής θα μπορούσαν να εντοπίσουν τους προς επιστράτευση κατοίκους της Αθήνας. Οι πρωτόγνωρες αυτές κινητοποιήσεις, είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή μέρος του κτιρίου, το κάψιμο των ονομαστικών καταστάσεων, το θάνατο τουλάχιστον έξι και τον τραυματισμό περισσοτέρων από 100 διαδηλωτών3.

Αυτή η νίκη του αντιστασιακού κινήματος, που είχε ως αποτέλεσμα την απόσυρση του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης, σηματοδότησε την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στην κατεχόμενη Αθήνα. Η ανοιχτή αμφισβήτηση της πολιτικής κυριαρχίας των δυνάμεων κατοχής, οδήγησε στη διάδοση του αντιστασιακού πνεύματος. Πλέον, η προπαγάνδα της δωσίλογης κυβέρνησης δεν γίνονταν πιστευτή και το δέος απέναντι στον κατακτητή υποχωρούσε. Από αυτό το σημείο και μετά η εξουσία των κατακτητών και της διορισμένης από αυτούς κυβέρνησης, στηρίζονταν όλο και περισσότερο στη μαζική τρομοκρατία της βίας, των συλλήψεων και των ομαδικών εκτελέσεων.

Προς τις εμφύλιες συγκρούσεις του τελευταίου χρόνου της Κατοχής

Η μαζικοποίηση της Αντίστασης και κυρίως του «κομμουνιστικού» ΕΑΜ, οδήγησε στη συσπείρωση μέρους του αστικού πολιτικού και στρατιωτικού κόσμου, το οποίο εναρμονίστηκε πλήρως με την αντικομμουνιστική ρητορεία της χιτλερικής προπαγάνδας. Ο διορισμός του Ιωάννη Ράλλη ως πρωθυπουργού υπήρξε αφετηρία αυτής της προσπάθειας, καρπός της οποίας ήταν η ίδρυση ελληνικών ένοπλων σωμάτων, των Ταγμάτων Ασφαλείας, «με την ευγενή και πρόθυμον συνδρομήν των Γερμανικών Αρχών», με στόχο την προάσπιση του κοινωνικού καθεστώτος, όπως επισήμανε με διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό ο πρωθυπουργός4.

Κεντρικό ρόλο στη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας διαδραμάτισαν προσωπικότητες του προπολεμικού πολιτικού βίου. Η ετερόκλητη συμμαχία φανατικών βενιζελικών και αντιβενιζελικών του Μεσοπολέμου, όπως ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Στυλιανός Γονατάς, ο υποστράτηγος Βασίλειος Ντερτιλής, ο Ιωάννης Ράλλης, πιστοποιούσε τον ταξικό χαρακτήρα που χαρακτήρισε τη δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας, αλλά και σημαντικού τμήματος των Σωμάτων Ασφαλείας, τα οποία σε απόλυτη συνεργασία με τους κατακτητές, επιδίωξαν την κάμψη του εαμικού κινήματος και την αποτροπή της κατάληψης της εξουσίας από αυτό μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα.

Ο ρόλος που καλούνταν να διαδραματίσουν τα Τάγματα και Σώματα Ασφαλείας ως προασπιστές του κοινωνικού καθεστώτος, έγινε ορατός με τραγικό τρόπο κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των Αθηναίων ενάντια στην επέκταση της ζώνης κατοχής του βουλγαρικού στρατού στην κεντρική Μακεδονία. Στη διαδήλωση της 22ας Ιουλίου 1943, που ήταν η μαζικότερη της Κατοχής στην Ελλάδα και μια από τις μαζικότερες κινητοποιήσεις σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, περισσότεροι από 100.000 διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι στους κεντρικούς δρόμους της πόλης με πάνοπλους Γερμανούς στρατιώτες και άνδρες της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων. Όταν η κεφαλή της διαδήλωσης έφτασε έξω από την Τράπεζα της Ελλάδος επί της οδού Πανεπιστημίου, γερμανικά άρματα άνοιξαν πυρ κατά των διαδηλωτών. Οι περισσότεροι διαδηλωτές σκοτώθηκαν από γερμανικά πυρά στην οδό Ομήρου και στους δρόμους γύρω από το Οφθαλμιατρείο Αθηνών, ενώ ενεργή ήταν και η συμμετοχή ανδρών της Χωροφυλακής που καταδίωκαν τους διαδηλωτές στα γύρω στενά. Η αιματηρή καταστολή της διαδήλωσης άφησε 59 νεκρούς και τραυματίες στους δρόμους της Αθήνας5.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε το ΕΑΜ στην αλλαγή του προσανατολισμού του ως προς την εκδήλωση της αντιστασιακής δράσης. Η συμμετοχή ανδρών των ελληνικών σωμάτων ασφαλείας στην καταστολή και η έναρξη των επιδρομών των Ευζωνικών Ταγμάτων Ασφαλείας, οδήγησαν στο μετασχηματισμό της εαμικής δράσης στην πόλη. Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943, που ουσιαστικά οδήγησε στον εξοπλισμό του ΕΑΜ στην Αθήνα, μέσα από την κάρπωση στρατιωτικού υλικού που αντάλλασαν και πουλούσαν μαζικά οι αποχωρούντες Ιταλοί στρατιώτες.

Από το χειμώνα του 1943, το ΕΑΜ ανέπτυξε το ένοπλο σκέλος του, τον ΕΛΑΣ, μεταφέροντας την κύρια δράση του από τους κεντρικούς δρόμους στις λαϊκές συνοικίες της Αθήνας, οι οποίες εξασφάλιζαν στις οργανώσεις του ζωτικό χώρο δράσης. Δεν είναι τυχαίο, και αυτό πιστοποιεί τον ταξικό χαρακτήρα που έλαβε η εμφύλια σύγκρουση στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου της Κατοχής, ότι οι προσφυγικές και γενικότερα λαϊκές συνοικίες της πόλης αποτέλεσαν τα προπύργια της εαμικής αντίστασης και άρα τους κύριους στόχους των αντιεαμικών δυνάμεων.

Η ταξική γεωγραφία των μεγάλων μπλόκων, που αποτέλεσαν την κορύφωση της τρομοκρατικής βίας των γερμανικών αρχών κατοχής όπως αυτή υλοποιήθηκε από τα ελληνικά Σώματα Ασφαλείας το καλοκαίρι του 1944, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι όλα διενεργήθηκαν σε φτωχές προσφυγικές συνοικίες της Αθήνας: στη Γούβα, στις 18 Ιουνίου 1944 με 1.000 συλληφθέντες και στις 4 Ιουλίου 1944 με 200 συλληφθέντες, στον Βύρωνα, την 1 Αυγούστου 1944 με 200 συλληφθέντες και στις 7 Αυγούστου 1944 με 1.000 συλληφθέντες και 12 επιτόπου εκτελεσθέντες, στου Δουργούτη (περιοχή του σημερινού Νέου Κόσμου) - Κατσιπόδι (σημερινή Δάφνη) - Φάρο Ν. Σμύρνης στις 9 Αυγούστου 1944 με 5.000 συλληφθέντες και 190 επιτόπου εκτελεσθέντες, στην Καλλιθέα στις 24, 25 και 28 Αυγούστου 1944 με 93 συνολικά εκτελεσθέντες, στην Καλογρέζα, στις 15 Μαρτίου 1944 με 160 συλληφθέντες και 23 επί τόπου εκτελεσθέντες6.

Για λόγους οικονομίας δεν είναι δυνατό να επεκταθούμε στην αναλυτική παρουσίαση των εμφύλιων συγκρούσεων του τελευταίου χρόνου της Κατοχής. Η εμφύλια βία και οι διάφορες μορφές που αυτή έλαβε στην Αθήνα (από τη αδιάκριτη βία των μπλόκων, μέχρι και τη στοχευμένη και εκδικητική βία των εκτελέσεων και των δολοφονιών ανάμεσα στην ΟΠΛΑ και τον ΕΛΑΣ από τη μια πλευρά και τα Τάγματα και Σώματα Ασφαλείας και τις διάφορες αντικομμουνιστικές οργανώσεις από την άλλη), στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 1.500 άτομα.

Το ΕΑΜ, ξεκινώντας ως μια ανάμεσα σε άλλες αντιστασιακές οργανώσεις το φθινόπωρο του 1941, κατάφερε να εξελιχθεί σε ένα μαζικό αντιστασιακό κίνημα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ένας από τους βασικούς λόγους που οδήγησαν σε αυτή την εξέλιξη ήταν ότι το ΕΑΜ αξιοποίησε την εμπειρία του προπολεμικού ΚΚΕ στην οργάνωση και λειτουργία παράνομων οργανώσεων, εμπειρία που δεν έφεραν οι υπόλοιπες αντιστασιακές οργανώσεις. Σημαντικότερη όμως υπήρξε η πολιτική του επιδίωξη που στόχευε στη δημιουργία ενός μαζικού κινήματος. Το ΕΑΜ διατύπωσε εξαρχής το διττό χαρακτήρα της αντιστασιακής του δράσης (εθνικοαπελευθερωτικός και κοινωνικός αγώνας), με τον στόχο της αποτροπής επαναφοράς του προπολεμικού πολιτικού και κοινωνικού καθεστώτος μετά τον πόλεμο όχι μόνο να μην ατονεί –όπως συνέβη στην περίπτωση άλλων αντιστασιακών οργανώσεων που σταδιακά τον εγκατέλειψαν– αλλά να καθορίζει όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό την εαμική πολιτική.

*Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτορας ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και οικονομολόγος.

Παραπομπές

(1) Πράγματι, όπως προκύπτει από την εξαίρετη μελέτη τεσσάρων ελλήνων ψυχιάτρων-ψυχολόγων, Φ. Σκούρας, Α. Χατζηδήμος, Α. Καλούτσης και Γ. Παπαδημητρίου, Η ψυχοπαθολογία της πείνας, του φόβου και του άγχους. Νευρώσεις και ψυχονευρώσεις, Αθήνα, Οδυσσέας, 1991, σειρά Τρίαψις Λόγος 3, πρώτη έκδοση το 1947, η επιλογή της ανάληψης αντιστασιακής δράσης λειτούργησε λυτρωτικά για χιλιάδες κατοίκους της πόλης. Η μελέτη αυτή, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία που συλλέχτηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και αμέσως μετά την απελευθέρωση, αναδεικνύει μια ελάχιστα μελετημένη πτυχή της αντιστασιακής δράσης, αυτή που σχετίζεται με την ψυχολογία της Αντίστασης και η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη μαζικοποίηση του αντιστασιακού κινήματος.
(2) Πρωία, 19 Απριλίου 1942.
(3) Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στη διαδήλωση της 24ης Φεβρουαρίου σκοτώθηκαν τουλάχιστον τρία άτομα: ο Διονύσης Δημακόπουλος, ανάπηρος πολέμου, μέλος του ΚΚΕ, ο Νικόλαος Κουκουβάς ή Κουκουράβας, ζαχαροπλάστης, μέλος του ΕΑΜ Κουκακίου και ο Ιωάννης Δρακόπουλος, μαθητής του Ε΄ γυμνασίου Αθηνών από πυρά καραμπινιέρου στις κινητοποιήσεις των μαθητών στο Παγκράτι. Στις συγκρούσεις της 5ης Μαρτίου σκοτώθηκαν τουλάχιστον τρία άτομα: ο Γιώργος Μαρινάκης, επικεφαλής λόχου του ΕΛΑΣ, ο επονίτης Ανδρέας Μουρκούσης και ο Εδμόνδος Τορόν, σπουδαστής ΕΜΠ και μέλος της ΕΠΟΝ.
(4) Πρωία, 15 Ιανουαρίου 1944.
(5) Οι νεκροί της ημέρας εκείνης ήταν τουλάχιστον εννέα: ο Ιωάννης Κατσαρός, μέλος του ΕΑΜ Αθήνας, ο Δημήτρης Δουκάκης, ξυλουργός, κάτοικος Καισαριανής, ο Θανάσης Τεριακής, σπουδαστής του τμήματος Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ, μέλος της ΕΠΟΝ, κάτοικος Παγκρατίου, ο Θωμάς Χατζηθωμάς, σπουδαστής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ, μέλος του ΚΚΕ, μέλος της ΕΠΟΝ Σπουδάζουσας, Θεωνάς Μαυρομματίδης, φοιτητής Ανωτάτης Εμπορικής, μέλος της ΕΠΟΝ, κάτοικος Κολωνού, η Κούλα Λίλη, φοιτήτρια της Γαλλικής Ακαδημίας, μέλος της ΕΠΟΝ, η Παναγιώτα Σταθοπούλου, εργάτρια, μέλος της ΕΠΟΝ, κάτοικος Γκύζη, ο Αλέξανδρος Δεσύπρης, εφαρμοστής και ο Χρήστος Κοντός, επιπλοποιός. Ο τελικός αριθμός των νεκρών πρέπει να προσεγγίζει τους 15.
(6) Οι αριθμοί συλληφθέντων και εκτελεσθέντων προέρχονται από τα δελτία συμβάντων των κατά τόπους αστυνομικών τμημάτων από το ΕΛΙΑ, Αρχείο Αριστοτέλη Κουτσουμάρη, φακ. 46 και από δημοσιευμένα πρακτικών δικών των δοσίλογων στον μεταπολεμικό Τύπο.

Το ΕΑΜ στην πολιτική μνήμη και συνθηματολογία

Τα εβδομηκοστά γενέθλια του «Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ)», στη συγκυρία μιας παρατεταμένης πολιτικής κρίσης, μας καλούν να στοχαστούμε πάνω στην αγωνία μιας προβληματισμένης (και προβληματικής;) κοινωνίας να βρίσκεται σε επαφή με το ηρωικό παρελθόν της θέτοντας ακατάπαυστα ερωτήματα πάνω σε αυτό. Το ΕΑΜ παρέμενε σταθερά σημείο αναφοράς τόσο στην συνθηματολογία της Αριστεράς όσο και στο κυνήγι μαγισσών της δεξιάς που στη δεκαετία του ’60 έβλεπε ακόμα και πίσω από τα πρώτα μνημόσυνα εκτελεσμένων αντιστασιακών, πιθανή «επανάληψη των δεκεμβριανών σφαγών».

Είναι προφανές πως τα βίαια «σκισίματα» στο ιστορικό συνεχές, όπως οι πόλεμοι (και ιδίως οι εμφύλιοι) και οι επαναστάσεις, ανάγονται αυτόματα σε μύθους με ισόβια αντοχή στη συλλογική μνήμη. Όπως θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε και παρακάτω, πίσω από αυτή την αντοχή κρύβεται ένα είδος συλλογικού ανικανοποίητου, αφού «για εκείνους που γεννήθηκαν αργότερα, το παρόν μοιάζει σαν περίοδος πτώσης στην ανία μιας μετα-ηρωικής εποχής, σα μια παρατεταμένη κατάσταση κρίσης, σαν προσμονή –επιδιωκόμενη ή απευχόμενη– μιας νέας έκρηξης»1.

Η αυθόρμητη γέννηση ενός εμβληματικού συνειρμού

Ο πρώτος εορτασμός του Πολυτεχνείου το 1974 γέννησε έναν ολόκληρο προβληματισμό σχετικά με τις πολιτικές και κοινωνικές συντεταγμένες της εξέγερσης. Η «αναζήτηση ταυτότητας» ενός γεγονότος που ήταν εξαιρετικά νωπό για να μη συγκινεί ή να μη διχάζει δεν ήταν αυτονόητη διαδικασία. Επιδιώκοντας να μεταφέρουν αυτούσιο το πολιτικό φορτίο της αντιδικτατορικής πάλης στο εξομαλυμένο σκηνικό της Μεταπολίτευσης, οι μοναδικοί εχέγγυοι φορείς του εορτασμού –οι φοιτητές–, αναζητούσαν, όπως και στην περίοδο της Χούντας, μέσα από ιστορικά παράλληλα και συνάφειες τον χρονικό εντοπισμό της έναρξης ενός αυτοδύναμου, υπερκομματικού, αριστερού κινήματος, ένα είδος δικαιωτικού μύθου και συνάμα έναν εναλλακτικό τρόπο μνημόνευσης. Στις θυελλώδεις συζητήσεις γύρω από τον προσφορότερο τρόπο εορτασμού της επετείου, οι αριστεριστές αμφισβήτησαν έντονα την διαλλακτική θέση της ΚΝΕ για μεταφορά του εορτασμού μια βδομάδα μετά, όπως είχε ορίσει η κυβέρνηση Καραμανλή σύμφωνα με το σχεδιασμό της για εκλογές ανήμερα (17 Νοεμβρίου 1974): «Εμείς λέγαμε ότι θα κάνουμε την Παρασκευή στις 15 του μήνα την επέτειο του Πολυτεχνείου διότι δεν είναι «κινητή γιορτή»…Γίνεται λοιπόν ένας τεράστιος καυγάς για το πριν ή το μετά…Είχαμε έδρα μας το Πολυτεχνείο, το κτίριο της Αρχιτεκτονικής. Νομίζω ότι εκεί τα δώσαμε όλα…Θεωρούσαμε ότι κλέβουνε τους νεκρούς […] Αποφασίσαμε η πορεία, για να συνδεθεί το Πολυτεχνείο με την Αντίσταση, να καταλήξει στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Την Παρασκευή στις 15 ήταν η τελευταία προεκλογική ομιλία του Καραμανλή στο Σύνταγμα κι εμείς ανεβαίναμε την Αλεξάνδρας και νομίζαμε ότι θα ήμασταν χίλιοι άνθρωποι. Θυμάμαι, καθόμουνα στο διάζωμα της Αλεξάνδρας για να κοιτάω από κάτω –ήτανε κι ανηφορίτσα– και ήτανε μεγάλη η χαρά μου γιατί μ’ όλο αυτό τον πόλεμο, ήμασταν καμιά εικοσαριά χιλιάδες –ήμασταν πολλοί. Και καταλήγουμε στο σκοπευτήριο. Ο Δημήτρης ο Καμπερίδης, με κείνη την ωραία του βαθιά φωνή, είπε τους νεκρούς. Και ξαφνικά (δεν ξέρω πώς τα ερμηνεύει η ιστορία, εγώ πίστευα πάντα στο αυθόρμητο των πραγμάτων) βγήκε αυτό το σύνθημα. Μπορώ να σου εγγυηθώ ότι δεν ήταν γραμμή κανενός… Λες και οι ψυχές ολωνών το βγάλανε. Κι άρχισε να φωνάζει από κάτω ο κόσμος –και θυμάμαι εγώ ήμουνα δίπλα στο Δημήτρη πάνω εκεί που διάβαζε τους νεκρούς– και βγήκε το σύνθημα ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο. Εντελώς, εντελώς μόνο του! Τι να σου πω τώρα…Το υπέβαλε ο τόπος; το υπέβαλε η ώρα;…Δεν ξέρω…»2. Το σύνθημα «έπιασε». Το ίδιο και τα αντάρτικα που ήδη είχαν γίνει «must» στις φοιτητοπαρέες. Δεν ήταν απλώς ζήτημα αυτοπροσδιορισμού. Με τρεις λέξεις, η γενιά του Πολυτεχνείου μιλούσε (και) εξ ονόματος της γενιάς της Κατοχής –τότε θαμμένης κάτω από μια τριαντάχρονη επιβεβλημένη σιωπή– αναλαμβάνοντας με τη γενναιοδωρία και το νεανικό της «θράσος» να διεκδικήσει διαχρονικά την αποκατάσταση όλων όσων είχαν παλέψει για την δημοκρατία σε αυτό τον βασανισμένο τόπο.

Ένα πηγάδι που υδροδοτείται μόνιμα…

Αρχές της δεκαετίας του ’80. Το βάρος του «καυτού» εμφυλιακού παρελθόντος αισθητό και στα φοιτητικά αμφιθέατρα όπου αντιπαρατίθενται από τη μια η «ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος Β΄ Πανελλαδική» ή/και η εξέλιξή τους, οι «Αριστερές Συσπειρώσεις» και λοιπές εξωκοινοβουλευτικές ομάδες, και από την άλλη η τότε ταχέως αναπτυσσόμενη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ/ΟΝΝΕΔ, με Ρέιντζερς, Κένταυρους και λοιπές «ομάδες κρούσης». Όταν οι πρώτοι έβριζαν τους δεύτερους «ΔΑΠίτες-Χίτες-Ταγματασφαλίτες», οι δεύτεροι, παραδόξως για την κοινή λογική υιοθετούσαν το σύνθημα αυτό, για να τονίσουν αυτάρεσκα την ταυτότητα της «μαχητικής εθνικοφροσύνης», που οι πρώτοι τους απέδιδαν ως βρισιά και ως μομφή. Δηλαδή τα ΟΝΝΕΔόπουλα φώναζαν «Ζήτωσαν οι Χίτες, οι ταγματασφαλίτες, ζήτω η ΟΝΝΕΔ και οι ΔΑΠίτες», και τα τοιαύτα και έπαιρναν την απάντηση «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς», σε μια ενδιαφέρουσα «γηπεδική» συνομιλία πάνω στην πρόσφατη (1982) απόφαση του ΠΑΣΟΚ να αναγνωρίσει επίσημα την ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση3.

Η γνωστή και μη εξαιρετέα μαζική σφαγή ταγματασφαλιτών και κατοίκων της μεσσηνιακής κωμόπολης του Μελιγαλά στις 17 Σεπτεμβρίου 1944 από τον ΕΛΑΣ, διέθετε όλες τις προϋποθέσεις συμβολοποίησης και ήταν αναπόφευκτο να αναδειχθεί σε διαχρονικό «τοτέμ» της δεξιάς παράταξης, κυβερνητικής ή μη, για ολόκληρες δεκαετίες.Το νεόκοπο σύνθημα «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς» και οι αναφορές σε «Πηγάδες που δεν έκλεισαν ακόμα», αντιπροσωπεύουν ένα νέο επίπεδο σε αυτό που θα λέγαμε «αναζήτηση νοήματος»: Η επίσημη (κυβερνητική) διαδικασία ηθικής αποκατάστασης της ΕΑΜικής γενιάς συνοδεύτηκε από μια (υπερ)προβολή της «στιλπνότητας» και του δικαίου των αγώνων της τελευταίας, προτιμώντας να αφήσει στο σκοτάδι κάθε τι που θα πρόσβαλλε την ευρεία κοινωνική και πολιτική συναίνεση την οποία εν τέλει επιδίωκε αυτή η αποκατάσταση. Μετά το χάος μιας τριαντάχρονης (αυτό)λογοκρισίας που άφηνε περισσότερα ερωτηματικά για το τότε παρά για το τώρα, ο πρωτοπόρος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της Αριστεράς έπρεπε να θεσμοποιηθεί ως το ελάχιστο κοινό έδαφος πάνω στο οποίο θα όφειλαν έκτοτε να συνομιλούν τα πολιτικά κόμματα ή οι διάφορες κοινωνικές ομάδες. Όταν αυτή η συναίνεση κλονίστηκε, κλονίστηκε και η ανάγκη να αναφερόμαστε σε ένα πολιτικά «ορθό» παρελθόν. Αναζητώντας ήρωες και νομιμοποιημένους τρόπους έκφρασης μακριά από «ιερές αγελάδες» του παρελθόντος, η άκρα Αριστερά έκρινε πως η εγγενής, άρα δικαιολογημένη, βία ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος –στην προκειμένη περίπτωση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ– προσέφερε ένα νέο, μάλλον προνομιακότερο πεδίο άντλησης παραδείγματος, ένα ιδανικό ιδεολογικό οπλοστάσιο. Με άλλα λόγια, από τη στιγμή που η μνήμη της Εθνικής Αντίστασης δεν επαρκούσε πια ως πολιτικό επιχείρημα, «ανασύρεται από τη λήθη [ο εμφύλιος], διότι ως διαιρετικό γεγονός μπορεί να ενισχύσει μια πολιτική ταυτότητα η οποία θέλει να είναι ανταγωνιστική με το υπάρχον κοινωνικό-πολιτικό σύστημα, μπορεί να επιβεβαιώσει το επαναστατικό παρελθόν και να ευθυγραμμιστεί με τη σύγχρονη ριζοσπαστική ρητορική της»4.

Το «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς» ίσως είναι κάτι παραπάνω από τεκμήριο έκπτωσης του σύγχρονου πολιτικού λόγου, είναι μια αναδρομική, ανορθόδοξη ίσως, εκδίκηση όσων αισθάνθηκαν κάποια στιγμή πολιτικά ηττημένοι, μια ρεβάνς για λογαριασμό των περιθωριοποιημένων γενεών της τελευταίας πεντηκονταετίας. Οι πιτσιρικάδες που επιλέγουν για ψευδώνυμο στο facebook ονόματα όπως «Kostas Meligalas» εντάσσονται σε μια νεανική κουλτούρα που αμφισβητεί την εκάστοτε εξουσία με χιούμορ, εικονοκλαστική διάθεση και αυτό που ένας ερευνητής θα ονόμαζε «πολιτιστικά αποθέματα του αποκλεισμού»5.

Τα ανατρεπτικά παραδείγματα που ταξιδεύουν από μια φαινομενικά μακρινή εποχή φορτίζοντας μόνιμα τον δημόσιο λόγο (και ειδικά αυτόν του πεζοδρομίου), ενισχύουν μια υπόγεια «αντιδεξιά» ταυτότητα που δεν έχει μικρότερη αξία ή σημασία από την δράση ομάδων ή κομμάτων. Η χαρακτηριστικά μικρή ηλικία των ατόμων που εμπνέονται από συμβολικούς τόπους, όπως το αντάρτικο του ΕΛΑΣ, είναι βασική συνιστώσα μιας διαδικασίας καθαρά πολιτικής μέσα από την οποία τα υποκείμενα διαμορφώνουν και διαμορφώνονται συνεχώς. Όπως μέσα από την «φωτεινή» επίκληση του δημοκρατικού-συναινετικού «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο», έτσι και μέσα από την «σκοτεινή», διχαστική επίδραση του «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς», αντιλαμβανόμαστε πως «μέσα από τη μεταβίβαση της μνήμης όλο και περισσότερα άτομα αισθάνονται ή φαντάζονται ότι μοιράζονται μια κοινή ταυτότητα στην οποία η απόσταση ανάμεσα στο γεγονός ή την εμπειρία και την αναπαράσταση ή αφήγηση του είναι αρκετά μικρή. Αυτή η διαδικασία έχει σαν αποτέλεσμα όλο και περισσότερα άτομα να θεωρούν εμπειρίες ή γεγονότα που συνέβησαν πολύ πριν αυτά ενταχθούν σε μια ομάδα ή συλλογικότητα ως κομμάτι του δικού τους παρελθόντος»6. Πριν ακόμα το ΕΑΜ εγκατασταθεί στα μουσεία και τις σχολικές αίθουσες, επιστρέφει ως ζωντανό κύτταρο της σύγχρονης πολιτικής κουλτούρας, ακόμα και ως δεξαμενή ιδεών για την ανατροπή του συστήματος. Αν κάποτε ποινικοποιηθούν οι γενειάδες και τα στρατιωτικά χιτώνια, θα ισχυριστούμε πως, ναι, κάποτε η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως φάρσα;…

*Ο Ιάσονας Χανδρινός είναι ιστορικός

Παραπομπές

(1) Paul Connerton, How societies remember. Cambridge University Press, 1989, 6.
(2) Μαγνητοφωνημένη συνέντευξη Έφης Αλεξιάδου, φοιτήτριας Φυσικομαθηματικής 1970-1975.
(3) Βασιλική Μετατρούλου, Πώς βγήκε το σύνθημα ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς. Στο: http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/08/23/synthima-eam-elas-meligalas/ (τελευταία είσοδος: 24.8.2011)
(4) Πολυμέρης Βόγλης, «Οι μνήμες της δεκαετίας του 1940 ως αντικείμενο ιστορικής ανάλυσης: μεθοδολογικές προεκτάσεις». Στο: Μνήμες και Λήθη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Επίκεντρο, 2008, 61-80.
(5) Nikolai Vukov, «Refigured Memories, Unchanged Representations. Post-Socialist Monuments Discourse in Bulgaria». Στο: Brunnbauer Ulf-Troebst Stefan (επιμ.), Amnesie und Nostalgie. Die Erinnerung an den Kommunismus in Sudosteuropa. Bohlau Verlag, 2007, 71-86.
(6) Βόγλης, ό.π.

Το ιδρυτικό κείμενο του ΕΑΜ

1. Από τους αντιπροσώπους των κάτωθι υπογραφομένων κομμάτων ιδρύεται το Εθνικόν Απελευθερωτικόν Μέτωπο της Ελλάδας (ΕΑΜ).
Εις το ΕΑΜ γίνεται ισοτίμως δεκτόν και παν άλλο κόμμα ή οργάνωσις που δέχεται τας αρχάς του παρόντος Ιδρυτικού ώς και να εργασθή δια την επιτυχίαν των σκοπών του ΕΑΜ.
Προκειμένου να γίνει δεκτή εις το ΕΑΜ οιαδήποτε οργάνωσις, δεν εξετάζεται το παρελθόν ή αι αντιλήψεις των σχετικώς με την μελλοντικήν ανασυγκρότησιν της ελευθέρας και ανεξαρτήτου Ελλάδος, αλλά η πίστις των εις την ανάγκην του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος, η τιμιότης των απέναντι αυτού και η αποδοχή των αρχών του ΕΑΜ που περιλαμβάνονται εις το παρόν Ιδρυτικόν.

2. Σκοπός του Εθνικού Μετώπου είναι:
α) Η απελευθέρωσις του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.
β) Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως του ΕΑΜ αμέσως μετά την εκδίωξιν των ξένων κατακτητών, μοναδικός σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξις εκλογών δια συντακτικήν
εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν την αναλογικήν ίνα ο λαός αποφανθή κυριαρχικώς επί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του.
γ) Η κατοχύρωσις του κυριαρχικού τούτου δικαιώματος του Ελληνικού Λαού, όπως αποφανθή περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του, από πάσαν αντιδραστικήν απόπειραν,
ήτις θα τείνη να επιβάλη εις τον λαόν λύσεις αντιθέτους προς τας επιθυμίας του και η εκμηδένισις δι’ όλων των μέσων του ΕΑΜ και των οργάνων που το αποτελούν, πάσης
τοιαύτης αποπείρας.

3. Δια την πραγματοποίησιν των ως άνω σκοπών του το ΕΑΜ θα ασχοληθή:
α) Με όλα τα ζητήματα που απασχολούν καθημερινώς τον Ελληνικόν Λαόν υπό τας συνθήκας της ξενικής κατοχής και με την καθοδήγησιν του αγώνος του Ελληνικού Λαού εις την διεκδίκησιν των πάσης φύσεως αιτημάτων του, καθώς και την αντιμετώπισιν της εις βάρος του ασκούμενης ληστείας από τους ξένους κατακτητάς.
β) Με την διατήρησιν ακμαίου του απελευθερωτικού πνεύματος του Ελληνικού Λαού.
γ) Με την συνεχή αποκάλυψην του ρόλου της σημερινής κυβερνήσεως των προδοτών ή κάθε άλλης αντιστοίχου εις το μέλλον.
δ) Με την εξασφάλισιν κατά το δυνατόν μιας συνεργασίας με τους άλλους λαούς, οι οποίοι αγωνίζονται κατά των δυνάμεων του Άξονος και του συντονισμού του αγώνος του
Ελληνικού Λαού με τον αγώνα των άλλων ως άνω Λαών.
ε) Με την οργάνωσιν των λαϊκών δυνάμεων επί τη βάσει του εσωτερικού οργανισμού-κανονισμού, ο οποίος αποτελεί παράρτημα του παρόντος ιδρυτικού.
στ) Με την ενέργειαν εράνων, είσπραξιν συνδρομών κλπ. από τους Έλληνας πατριώτας προς τον σκοπόν να εξασφαλίση τα αναγκαία δια την διεξαγωγήν του θνικοαπελευθερωτικού
αγώνος μέσα.

4. Τα υπογράφοντα το παρόν ιδρυτικόν κόμματα ή τα προσχωρούντα εις αυτό, αναλαμβάνουν να υποστηρίξουν δι’ όλων των δυνάμεων τον αγώνα του ΕΑΜ και την
πραγματοποίησιν των σκοπών του.

5. Το ΕΑΜ χωρίς να παύση να τείνη εις το να συγκεντρώση πέριξ αυτού ολόκληρον τον Ελληνικόν Λαόν δια της συγκεντρώσεως εντός των κόλπων του όλων των οργανώσεων
που εκπροσωπούν καθ’ οιονδήποτε τρόπον τμήματα του Ελληνικού Λαού, συγκροτείται επί τη βάσει των πλέον αυστηρών συνωμοτικών κανόνων. Τούτο σημαίνει:
α) Ότι τηρείται αυστηρώς μυστική η συμμετοχή των οιωνδήποτε κομμάτων ή οργανώσεων που το αποτελούν ή προσχωρούν εις αυτό.
β) Ότι τα πρόσωπα που αποτελούν την Κεντρικήν του Επιτροπήν, τας κατά τόπους επιτροπάς πόλεων, συνοικισμών, επαγγελμάτων, επιχειρήσεων κλπ. καθώς και τας ομάδας της βάσεως, δεν γίνονται εις ουδένα άλλον γνωστά, πλην των μελών τα οποία
συμμετέχουν εις εκάστην Επιτροπήν.
γ) Ότι το ΕΑΜ διεξάγει συνεχώς και δια παντός μέσου αγώνα εναντίον πάσης παραβάσεως των συνωμοτικών κανόνων και λαμβάνει εκάστοτε τα επιβαλλόμενα μέτρα εναντίον εκείνων,
οίτινες παραβιάζουν τα συνομωτικά μέτρα. Ούτω το ΕΑΜ παρουσιάζεται δημόσια και πάντοτε απρόσωπον και ως απλούς εκφραστής των Εθνικοαπελευθερωτικών επιδιώξεων και
καθοδηγητής των αντιστοίχων αγώνων του Ελληνικού Λαού.

6. Εις ουδένα αντιπρόσωπον κόμματος ή οργανώσεως, με τον οποίον το ΕΑΜ διαπραγματεύεται την προσχώρησιν της οργανώσεώς του ίνα αντιπροσωπευθή εις το ΕΑΜ ανακοινούνται οτιδήποτε σχετικώς με τας οργανώσεις, κόμματα κλπ. άτινα μετέχουν εις το ΕΑΜ προ της ανακοινώσεως εκ μέρους του ως άνω αντιπροσώπου ότι η οργάνωσίς του προσχωρεί εις το ΕΑΜ και ότι αυτός δέχεται να συμμετάσχει εις το αντίστοιχον
όργανον του ΕΑΜ δι’ οπροορίζεται.

7. Μεταξύ των κομμάτων και οργανώσεων αίτινες συνεργάζονται εις το ΕΑΜ διατηρείται δι’ όλον το διάστημα του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος η μεγαλυτέρα αλληλοβοήθεια
και αλληλοϋποστήριξις δια παν ζήτημα το οποίον σχετίζεται με τον γενικόν απελευθερωτικόν αγώνα και τον ειδικώτερον εθνικοαπελευθερωτικόν αγώνα κάθε χωριστού κόμματος. Επίσης και αι συνεργαζόμεναι ως άνω οργανώσεις χρησιμοποιούν τας
αντιστοίχους επιρροάς των δια την άμβλυσιν κάθε μέτρου που στρέφεται κατά του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος από τους εχθρούς του Έθνους, εντοπίους προδότας ή ξένους κατακτητάς.

Εν Αθήναις τη 28η Σεπτεμβρίου 1941

Δια το ΚΚΕ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Δια το ΣΚΕ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ
Δια την ΕΛΔ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ
Δια το Αγρ. Κόμ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν
την Ελληνική μας τη γενιά
Και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο
Για να φέρουμε τη λευτεριά
Και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο
Για να φέρουμε τη λευτεριά

Είναι του αγώνα μας τα φώτα
Κι ο λαός ακολουθεί πιστά
Νέοι - γέροι όλοι μαζί φωνάζουν
ΖΉΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ TO ΕΑΜ
Νέοι - γέροι όλοι μαζί φωνάζουν
ΖΉΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ TO ΕΑΜ

Το ΕΑΜ μας έσωσε απ'την πείνα
θα μας σώσει πάλι απ'τη σκλαβιά
Κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία
ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ
Κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία
ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ

Έχει ενώσει όλο το λαό μας
Έχει την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ
Κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία
ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ
Κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία
ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ-ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ

Glenrothes Vintage 1985 (1985/2005) - OB - 43% abv

2011-09-22T22:02:00.001+03:00

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι,λέει μια σοφή παροιμία.Έτσι,κόντρα στη μιζέρια και την κρίση,ένα maltάκι είναι πάντα ευπρόσδεκτο.

Το Glenrothes είναι από τα πλέον διαδεδομένα malt της Ελληνικής αγοράς και όχι μόνο.Το αποστακτήριο ακολουθεί κατά κόρον τις εμφιαλώσεις σε Vintages (δηλαδή συγκεκριμένων ετών) και το μυστικό κρύβεται στο να ανακαλύψετε την πετυχημένη χρονιά.Εγώ,με λίγη έρευνα για να είμαι ειλικρινής,πέτυχα κάτι μοναδικό.

Χρώμα: Βαθύ χρυσό προς πορτοκαλί

Μύτη: Ξεκινάει με έντονες νότες καφέ και bitter σοκολάτας.Μπόλικα φρούτα και καπνός πίπας.Πτητικές ουσίες.Απίθανα δεμένο άρωμα και χωρίς "γωνίες".

Στόμα: Sherry στην πρώτη επαφή.Δείχνει παραπάνω βαθμούς απ'όσους πραγματικά είναι ή απλώς ξεσυνήθισα με το μεγάλο κενό του καλοκαιριού.Καβουρδισμένη καραμέλα,βανίλια.Μια ελαφριά κάπνα και εξωτικά φρούτα.Κομψό αποτέλεσμα.

Τελείωμα: Μέτριο σε διάρκεια,με το sherry και πάλι να επικρατεί αλλά και πορτοκάλι!

Στιβαρό και με προσωπικότητα αλλά ταυτόχρονα πολύ "ανήσυχο" στις γεύσεις του.Speysider που ξεφεύγει απ'τα καθιερωμένα και με πολύ πετυχημένο τρόπο.Κατεβαίνει δε,σαν νεράκι.

Εν αναμονή...

2011-09-19T12:40:00.000+03:00

Περιμένω να δω πότε θα ξυπνήσει επιτέλους αυτός ο Λαός.

Μέχρι τότε αρνούμαι να πληρώσω φράγκο στο Σουλτανάτο,ευελπιστώντας ότι θα χρεοκοπήσει γρηγορότερα αν κάνει το ίδιο μια ικανή μερίδα κόσμου.Αν τελικά κρασάρουμε σύντομα,οι εξελίξεις μετά θα "τρέξουν" μόνες τους.

Προς το καλύτερο ή το χειρότερο ειλικρινά δεν ξέρω (αν έχει κάποιος τη συνταγή για πετυχημένες εξεγέρσεις ας μας την πει κι εμάς).Πάντως προτιμώ να ελπίζω για το καλύτερο και να αγωνιστώ γι'αυτό παρά να εγκαταλείπω το μέλλον μου στα χέρια του Κεφαλαίου και της κυβέρνησης Τσολάκογλου.

Τεχνολογία αιχμής που θα αλλάξει τη ζωή μας στο μέλλον

2011-09-05T09:16:00.001+03:00

Η σύγχρονη κυβέρνηση του ΜΠΑΤΣΟΚ,πάντα πρωτοπόρα,έχει ήδη παραγγείλει χιλιάδες συσκευές τελευταίας τεχνολογίας για να μοιράσει στα σχολεία.Λόγω της αυξημένης ζήτησης,όμως,αυτού του θαύματος της ηλεκτρονικής επιστήμης τα πρώτα θα παραδωθούν γύρω στα Χριστούγεννα.

Ραντεβού το Σεπτέμβρη

2011-08-10T14:39:00.002+03:00

Lagavulin (Lg1) - Elements of Islay - 56.8%abv

2011-07-11T23:08:00.002+03:00

Το WhiskyExchange ξεκίνησε προ καιρού μια σειρά εμφιαλώσεων αφιερωμένη στο Islay με θεματική του τα χημικά στοιχεία με τα οποία συμβολίζει κάθε αποστακτήριο και την έκδοση της κάθε εμφιάλωσης.Τα έβαλε και σε μπουκάλια εργαστηρίου κι έγινε το θέμα.Βέβαια δεν έφτανε μόνο αυτό,αν και για κράχτης είναι πρωτότυπο,μέσα στα μπουκάλια έβαλε και μερικά πολύ δυνατά αποστάγματα.Τσάκωσα κι εγώ κάποια προσιτά και ξεκινάω το ταξίδι στη χημεία με το στοιχείο Lg1.

Ένα Lagavulin,αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Χρώμα: Άχυρο

Μύτη: Τύρφη που σε τυφλώνει με μπόλικο ζωικό βούτυρο.Στο βάθος κάποια εσπεριδοειδή.Μου θυμίζει έντονα Port Charlotte και δείχνει εξαρχής ότι πρόκειται για ένα πολύ νεαρό και τσαμπουκαλεμένο απόσταγμα.Με νεράκι βγαίνουν πιο πολύ τα φρούτα στην επιφάνεια.

Στόμα: Στάχτη στη γλώσσα και κάψιμο στα σωθικά.Θέλει νερό οπωσδήποτε εκτός αν έχετε διάθεση για κάτι τέτοιο.Μόλις ηρεμήσει βγάζει καπνό και αρκετή γλύκα,μαζί με λεμονάκι και την τύρφη να έχει δαμαστεί πλέον.Πάντως Lagavulin δεν θυμίζει όσο κι αν το ταλαιπώρησα.

Τελείωμα: Πικρό όσο πρέπει και καπνιστό όσο πάει.Διάρκεια που....διαρκεί!

Σίγουρα ο Ινδός ξέρει τι εμφιαλώνει και τα μπουκάλια του έχουν αρχίσει να γίνονται περιζήτητα και να περιβάλλονται από ένα είδος cult.Το Port Ellen της σειρά Elements έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη ήδη.Το συγκεκριμένο το βρήκα λίγο υπέρ του δέοντος δυνατό και μακριά από αυτό που ψάχνω σε ένα Lagavulin πάντως.

Από χειμώνα θα ξανασκεφτώ πιο από τα δύο στοιχεία που μου απομένουν θα ανοίξω πρώτο.

Φασίστα Παπουτσή

2011-07-01T21:40:00.001+03:00

Ο τελευταίος πρόεδρος της ιστορικής ΕΦΕΕ και νυν υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ μετά τις εισηγήσεις του για το τείχος του αίσχους στον Έβρο και την μεγαλύτερη κατασταλτική και απροκάλυπτα χουντική επιχείρηση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας,σήμερα με διαταγή του απαγόρευσε τον απόπλου πλοίων από τα ελληνικά χωρικά ύδατα υπό σημαία οποιασδήποτε χώρας προς την θαλάσσια περιοχή της Γάζας.

Είναι άξιος απόγονος της κυβέρνησης Τσολάκογλου και θα λογοδοτήσει στον λαό όταν έρθει η στιγμή.

Υλικό 29/6

2011-07-01T09:53:00.010+03:00

Το υλικό είναι άπειρο και κάθε μέρα εμφανίζονται ντουζίνες νέου.

Πάρτε μερικές γρήγορες παραπομπές από Indymedia,δεν ανεβάζω εδώ γιατί θα το βαρύνω πολύ.

φωτογραφίες: [ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7] - Video [ 1 | 2 | 3 | 4 | 5]

===>Κι ένα συγκεντρωτικό από πολλές πηγές<===

Τι έζησα χτες

2011-06-30T17:42:00.001+03:00

Δεν θα κάνω γηπεδική περιγραφή γεγονότων όπως αρέσκονται οι ρουφιάνοι της τηλεόρασης να πράττουν.Ούτε θα αναφερθώ σε αυτή την ανάρτηση στην αστυνομική βία,αφού θα περιμένω να ανέβει μπόλικο υλικό σήμερα στα σωστά ενημερωτικά.

Θα αναφέρω απλώς μερικά στιγμιότυπα που μου εντυπώθηκαν βαθιά.

Είδα αγνώστους να βοηθάνε ο ένας τον άλλον και να αποκαλούνται για πρώτη ίσως φορά στη ζωή τους "σύντροφοι"
Έδωσα τη μάσκα μου για να σταθεί στα πόδια της μια γυναίκα στην ηλικία της μάνας μου,όταν μας έπνιγαν για χιλιοστή φορά με ασφυξιογόνα μπροστά από τη βουλή
Είδα το ΠΑΜΕ να κάνει πίσω όταν όλοι οι άλλοι έκαναν εμπρός
Είδα χιλιάδες κόσμου να σκύβει για να πάρει πέτρες,συνειδητοποιώντας στην πράξη ότι αυτό που κάνει είναι νόμιμη αυτοάμυνα
Άκουσα την Ερμού να δονείται από ένα ετερόκλιτο πλήθος που φώναζε "Οι μπάτσοι δεν είναι παιδιά των εργατών,είναι τα σκυλιά των αφεντικών"
Άκουσα μπαρμπάδες δίπλα μου να συζητάνε ότι "ίσως πρέπει να βγάλουν τις καραμπίνες από την ντουλάπα" και κόσμος γύρω να συμφωνεί ότι ίσως το ένοπλο είναι "μια κάποια λύση"
Είδα πολίτες (με όλη τη βαρύτητα της λέξης) κάθε χρωματισμού,να σηκώνουν μαζί ζαρντινιέρες για να στήσουν οδοφράγματα
Έγινα μέρος του κόσμου που σταμάτησε τον συρμό στην στάση Πανεπιστήμιο για να επιβιβαστεί όταν το Μετρό ανακοίνωνε ότι δεν θα σταματάει πλέον εκεί
Ένοιωσα ελεύθερος μέσα στην όλη καταστολή γιατί όσο πιο πολύ χτυπάνε τόσο πιο πολύ μας πεισμώνουν

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΕΙΡΗΝΗ ΤΕΛΟΣ

2011-06-30T10:57:00.003+03:00

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΘΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Update 1

2011-06-29T09:58:00.003+03:00

Μερικές φωτογραφίες εξεγερμένων

και η αποτυχημένη παρέλαση του κόμματος της επανάστασης

Δείξ'τους τη δύναμή σου

2011-06-27T15:56:00.002+03:00

Επειδή πιστεύω βαθιά ότι την εποχή και τις μέρες που διανύουμε θα τις διαβάζουν κάποτε τα παιδιά και τα εγγόνια μας,εύχομαι ο κάθε συνειδητοποιημένος άνθρωπος να βρει κάποιο τρόπο να εκφραστεί ενεργά απέναντι σε αυτό που προσπαθούν να του επιβάλλουν.

Οι ευθύνες έχουν πλέον κατέλθει σε ατομικό επίπεδο και η γκρίνια για τον καναπέ των άλλων δεν είναι πλέον πιστευτή.Πρέπει να σηκωθείς κι εσύ απ'τον δικό σου.

Επειδή την ιστορία προτιμώ να την γράφω παρά να την διαβάζω και είναι σπάνιες οι φορές που κάποιος έχει την ευκαιρία να επιχειρήσει το πρώτο στη διάρκεια της ζωής του,το ελάχιστο χρέος απέναντι στον εαυτό μου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι να συμμετέχω.

"Ευτυχισμένοι είναι όσοι έζησαν σε αυτόν τον κόσμο τις στιγμές που άλλαζε η μοίρα του…"
Евге́ний Оне́гин
Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин

ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟΥΣ

Τις ημέρες απεργίας ΔΕΝ καταναλώνουμε

2011-06-27T09:50:00.003+03:00

προς: κ.κ.Μπάτσους

2011-06-24T09:27:00.000+03:00

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης 23 Ιουνίου

ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.

Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.

Να μην τολμήσουν σε καμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας.

Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα. Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού.

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

Κορυφαία περιγραφή

2011-06-20T16:06:00.003+03:00

Κυρ-Δημοκράτη θα σε κάνω ντα

2011-06-16T13:01:00.001+03:00

Σας θυμίζω τι έγραφε η αφεντιά του μερικούς μήνες πριν.Έτσι για να φρεσκάρω τη μνήμη μερικών που ψάχνουν αιτίες στην χτεσινή "άνανδρη επίθεση" εναντίον του "έγκριτου δημοσιογράφου και δημοκράτη προπαντός",κ.Τάσου Τέλλογλου.

"....Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει έκτακτες εξουσίες ,για να το πω πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία,αλλά ορισμένα άρθρα του συντάγματος πρέπει να βγουν “εκτός” ή να ερμηνευτούν ανάλογα...."

Μια γεύση διαφορετικής ερμηνείας την πήρες,δεν μπορείς να πεις.

Πίσω κουφάλες

2011-06-16T09:34:00.000+03:00

Είσαι μαλάκας;

2011-06-15T01:46:00.006+03:00

Τότε κάτσε σπίτι σου...

Ή μήπως,"αν είσαι σπίτι,τότε είσαι μαλάκας;"

Διάλεξε και πάρε

Γενική Απεργία 15.06.2011

2011-06-14T09:57:00.000+03:00

ΣΗΚΩ

Glenfarclas 21y.o. - OB - 43% abv

2011-06-08T00:17:00.000+03:00

Καιρό είχα ε;
Μην νομίζετε ότι σταμάτησα να πίνω,να γράφω σταμάτησα.Ε κι αφού το ξανάπιασα το σπορ δεν γινόταν να μην γράψω για το λατρεμένο μου.

Έτσι θα πρέπει να ξεκαθαρίσω σιγά σιγά με μερικές κρατημένες μερίδες για tasting από μπουκάλια που έχω ήδη "καθαρίσει".Ξεκινάω με το εμβληματικό Glenfarclas.Μη τα ξαναλέμε,από τα κορυφαία αποστακτήρια του Speyside.Τελεία.

Χρώμα: Ότι πιο κοντινό υπάρχει στο καθαρό χρυσάφι.

Μύτη: Αυτό που περιμένεις από ένα καλό speysider.Sherry,κόκκινα φρούτα και ίχνη καφέ.Όχι δεν το λες πολύπλοκο,αλλά πολύ συμπαγές.Ξέρει τι είναι και δεν έχει ανάγκη να είναι κάτι άλλο.

Στόμα: Δυνατός espresso και bitter σοκολάτα.Διατηρεί μια έντονη πικρίλα σε όλη την διάρκεια,όχι όμως με την κακή έννοια.Το sherry και τα φρούτα είναι εκεί αλλά μάλλον ισοπεδώνονται από τα προαναφερθέντα.

Τελείωμα: Η πίκρα απογειώνεται στο κλείσιμο και σε αφήνει να αναρωτιέσαι αν ήπιες whisky ή καφέ.

Εξαιρετικής μαεστρίας malt που τραβιέται πιο εύκολα όσο βαθαίνει η νύχτα αλλά την ίδια ώρα μπορεί να ταιριάξει μετά από ένα καλό φαγητό.Χωρίς να είναι κάτι αποθεωτικό είναι μια σίγουρη λύση,όπως εξάλλου σχεδόν όλα τα Glenfarclas.

Ένα βήμα μετά το φραπέ

2011-06-06T14:28:00.003+03:00

Θα σας πω ακριβώς τι σκέφτομαι και τι βίωσα.

Από τις πρώτες μέρες που ήδη οι Ισπανοί indignados βγήκαν στις πλατείες άρχισα να αναρωτιέμαι τι είδους κίνημα μπορεί να είναι αυτό και τι αποτελέσματα μπορεί να έχει.

Μη γελιόμαστε,το Facebook δεν πλάθει συνειδήσεις,αυτό μόνο ο δρόμος το κάνει,δημιουργεί απλώς μόδες και τάσεις.Η σύγκριση με την Αίγυπτο είναι τουλάχιστον ατυχής όπως και το Αιγυπτιακό αποτέλεσμα αμφισβητήσιμο (ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν αν ήταν καλύτερη η προηγούμενη χούντα από την καινούρια).

Από τις πρώτες εικόνες της ελληνικής "αγανάκτησης" άρχισα να είμαι έντονα επιφυλακτικός,αν όχι επικριτικός.Κατ'αρχήν και μόνο η χρήση της λέξης αγανακτισμένοι μου ηχούσε πολύ άσχημα στο αυτί.Βλέπεται για μένα,που ανήκω στην γενιά των 90s, η λέξη αυτή χρησιμοποιήθηκε από συγκεκριμένες ομάδες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μέχρι και πρόσφατα μάλιστα.Οι εικόνες ξυρισμένων χρυσαύγουλων βαπτισμένων "αγανακτισμένων πολιτών" από τα κυρίαρχα ΜΜΕ στα επεισόδια του Πολυτεχνείου το '95,που κατέληξαν στην άρση του ασύλου και την επέμβαση των ΜΑΤ,μου είναι ακόμα αρκετά νωπές για να χρησιμοποιώ αυτό τον όρο χωρίς ενοχές ή νοητές συνδέσεις.

Ύστερα ήταν η στήριξη των κεντρικών δελτίων των καναλιών που με θορύβησε ακόμα περισσότερο.Από πότε τα κανάλια στηρίζουν το λαό και μάλιστα σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες;Και τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το προφανές των τηλεοπτικών αριθμών;

Κάπου εκεί άρχισα να το ψάχνω περισσότερο και η απογοήτευση μεγάλωσε.Από γραφικούς Κολοκοτρώνηδες και νοικοκυραίους,μέχρι γηπεδικούς οπαδούς και lifestyle ψώνια που ήθελαν μια φωτό για το προφίλ τους στο Fb.Αυτή ήταν -και είναι ακόμα- μια μεγάλη μερίδα των συμμετεχόντων στις διαμαρτυρίες.

Όμως κάπως έτσι δεν είναι και το προφίλ ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας;
Ή μήπως απαιτώ εν μία νυκτί να αποκτήσει ταξική συνείδηση ο μέσος κάτοικος αυτής της χώρας που ο καναπές του έχει πάρει το σχήμα του κώλου του εδώ και χρόνια;

Κάνοντας απανωτές συζητήσεις και ψάχνοντας στο διαδίκτυο να δω ποιές είναι οι αντιδράσεις του πολιτικοποιημένου χώρου αντιλήφθηκα πως δεν ήμουν μόνος.Μια τεράστια κουβέντα είχε ανοίξει και συνεχίζεται,σχετικά με τη θέση που πρέπει να πάρει αυτός ο κόσμος.Η μιά άποψη λέει ότι "εγώ δεν θέλω να συνδεθώ με ένα κίνημα χωρίς στόχους και προοπτική,χωρίς κοινή ιδεολογία,χωρίς καν ένα κεντρικό σύνθημα".Η έτερη λέει "είναι καλό που κάποιοι σηκωθήκαν απ'τους καναπέδες τους και αν δεν το στηρίξει ο συνειδητοποιημένος χώρος πως θα γίνει η πολιτική ζύμωση και πως θα αντιληφθεί ο κόσμος που πρώτη φορά συμμετέχει σε κινητοποιήσεις ότι μπορεί να λειτουργήσει μέσα από συνελεύσεις χωρίς να χρειάζεται καθοδηγητές;".Και όπως πάντα υπάρχουν και πολλές ενδιάμεσες απόψεις αναλόγως της επιφύλαξης που έχει ο καθένας.

Ένα σχόλιο όμως μιας διαδικτυακής κουβέντας με ενόχλησε ιδιαίτερα και με έπεισε να δω από κοντά έστω τι συμβαίνει στην πλατεία.Το σχόλιο έλεγε εν συντομία ότι "η πλήρης απαξίωση του συγκεκριμένου κινήματος χωρίς καν να έχεις επαφή με αυτό εμφανίζει τάσεις ελιτισμού".Αν μη τι άλλο με ταρακούνησε και αποφάσισα την Κυριακή (5/6) να κατέβω κι εγώ.

Πραγματικά μεγαλειώδης συγκέντρωση κόσμου και πάρα πολύ πυκνή στο χώρο του Συντάγματος.Έκανα μια βόλτα στα πέριξ πριν καταλήξω μπροστά απ'τη βουλή οπότε και αφού προχώρησα αρκετά,στάθηκα κοντά σε μια ντουντούκα αριστεριστών για να νοιώθω λίγο πιο κοντά σε ιδέες και συνθηματολογία με κάποια μερίδα ανθρώπων.Έκατσα εκεί για περίπου ένα τρίωρο και μια μεγάλη μερίδα κόσμου που αντίκρισα όπως και οι συζητήσεις που άκουσα ήταν τουλάχιστον για γερά νεύρα.Αν κάτι μου τη δίνει περισσότερο είναι το απολίτικο και προς το παρόν αυτό είναι που κυριαρχεί στις πλατείες.Συμφωνώ ότι προφανώς η πολιτική ζύμωση είναι αναγκαία με αυτό τον κόσμο,όμως το στομάχι μου εμένα δεν το αντέχει γι'αυτό το αφήνω στους πιο ψύχραιμους.Τι να εξηγήσω στην κυρία δίπλα μου που στις 20:10 έπαιρνε τηλέφωνο σπίτι της και ρωτούσε "τι είπαν οι ειδήσεις για μας;;;;;;".

Έτσι,στο πνεύμα της πλατείας και του fb θα βάλω κι εγώ τα likes και dislikes μου:

Likes

Μαζικότητα
Πολύς πρωτάρης κόσμος (ξεκούνησαν έστω κι έτσι)
Επιμονή
Διάθεση
Ευρηματικότητα

Dislikes

Έλλειψη ταξικής συνείδησης
Απουσία στόχευσης
Ανομοιογένεια (ιδεολογικό χάσμα μεταξύ μεγάλης μερίδας)
Γηπεδική συμπεριφορά από αρκετούς
Αντισυγκρουσιακή αντίληψη
Τράβα με μία φωτογραφία

Μερικά από τα ενδιαφέροντα συνθήματα που ακούστηκαν ήταν τα:

Άντε γαμήσου Πάγκαλε (εν χορώ)
Εεε,οοο,πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από'δω.ΟΥΣΤ!
Γιωργάκη μαλάκα,δεν ήρθαμε για πλάκα
Ψωμί,μπριζόλα,Coca Cola,Πάγκαλε γαμήσου,τα έχεις φάει όλα
Ήρθε η ώρα να φύγετε απ'τη χώρα,δεν σας παρακαλάμε,γαμιώντας θα σας πάμε
Μια νύχτα μαγική,σαν την Αργεντινή,να δούμε στο ελικόπτερο ποιός θα πρωτομπεί
Πουλάτε,πουλάτε,το ξύλο θα το φάτε
Πουλάτε τα νησιά,πουλάτε τα λιμάνια,πουλήστε και τις μάνες σας και φύγετε τσογλάνια
Γιωργάκη ρουφιάνε Αμερικάνε
Μου είπανε,μου είπανε θα γίνω Ευρωπαίος,μου πήραν τα ευρώ και μου'μεινε το πέος
Λαέ πολέμα σου πίνουνε το αίμα

Σε πιο πολιτικοποιημένα συνθήματα η ομήγυρη είτε σιγομουρμούριζε ή δεν επαναλάμβανε καθόλου.Εύχομαι σύντομα ο άμαθος κόσμος να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς διεκδικεί και με ποιό τρόπο θέλει να το επιτύχει.

Αν στόχος είναι κάτι αντίστοιχο με τις Πορτοκαλίες,Ροζ,Μελιτζανιές και άλλων αποχρώσεων "επαναστάσεις" άλλων χωρών,με συγχωρείτε αλλά δεν θα πάρω.Αυτά λέγονται μεταρρυθμίσεις στην καλύτερη κι όχι επαναστάσεις,ούτε καν εξεγέρσεις.Εγώ και η συντριπτική πλειοψηφία των συνειδητοποιημένων ανθρώπων δεν βολευόμαστε με το φευγιό των 300 μόνο και μόνο για να έρθουν νέοι 300.Το ζήτημα δεν είναι να αλλάξουμε κλέφτες αλλά να τους καταργήσουμε.

Και επιτέλους ας το βάλουν όλοι καλά στο μυαλό τους.Οι επαναστάσεις απαιτούν βία.Δεν είμαι θιασώτης της,ούτε αιμοσταγής.Είμαι απλά ρεαλιστής και με ιστορική συνείδηση.Ελπίζω στις 15 του Ιούνη οι διαθέσεις να είναι άλλες.

20 μήνες αγώνας

2011-06-06T09:19:00.002+03:00

Σύνδεσμος Ειλικρινών Βιομηχάνων

2011-06-06T08:55:00.000+03:00

Πάμε πλατεία;;;

2011-06-05T23:45:00.000+03:00

Αύριο ένα σχόλιο της προσωπικής μου αντίληψης για τα κινήματα της πλατείας

Την Κυριακή το πρώτο βήμα πριν την κατεδάφισή τους

2011-06-03T09:32:00.000+03:00

Ψηφίσματα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος 2 Ιουνίου 2011 ->

1. Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου

Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!

Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:

-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,

-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί,

-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.

-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.

-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων,

-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.

Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι “Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου”

2. Οι επόμενες λαϊκές συνελεύσεις της πλατείας Συντάγματος μέχρι την Κυριακή 5 Ιουνίου να ασχοληθούν εκτός των άλλων με το παρακάτω θέμα: Πώς θα οργανωθούν από τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου 2011 συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες με αφίσες που να εξηγούν τους όρους του μεσοπρόθεσμου μνημονίου. Στη συνέχεια, να πραγματοποιηθούν πορείες, που θα παρακινούν τους συμπολίτες μας να συμμετάσχουν, με κατάληξη την πλατεία Συντάγματος με σκοπό την κατάληψη της πλατείας και τον αποκλεισμό του κοινοβουλίου.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Κάθε μέρα

18:00 Συγκέντρωση στο Σύνταγμα

21:00 Λαϊκή συνέλευση

Ο μόνος αγώνας που είναι χαμένος είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

ΧΟΥΝΤΑ ΜΠΑΣΤΟΚ 11/05/2011 - PASOK'S COUP REGIME 11/05/2011

2011-05-12T00:02:00.000+03:00

Η κρίση εν συντομία

2011-05-05T09:44:00.000+03:00

Στην ανάλυση ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ κ.Ζήσης Παπαδημητρίου.

Τραγούδια της Αριστεράς

2011-04-27T13:44:00.001+03:00

Μέσα από αυτήν την ενότητα θα αρχίσω να "ανεβάζω" κανένα τραγουδάκι που σημάδεψε τον κόσμο της Αριστεράς ή που γράφτηκε προς τιμήν κάποιου λαϊκού ήρωα ή γεγονότος.

Ξεκινάω με το "Στέλιος Καρδάρας"

Μας διηγείται ο συνθέτης και ερμηνευτής Μ.Γενίτσαρης:

"Ο Στέλιος Καρδάρας ήταν ένας απ’ τους ηρωικότερους σαμποτέρ της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών. Ανατίναζε αυτοκίνητα, αποθήκες, σαλταδόρος με καρδιά, άρπαζε τρόφιμα και άλλα αγαθά από τους Γερμανούς και τα μοίραζε στο φτωχό κοσμάκη που πέθαινε της πείνας. Η φήμη του σαν Αγωνιστή μεγάλη, Θεός της φτωχολογιάς. Οι Γερμανοί τον καταζητούσανε με λύσσα αλλά που να πιαστεί το παλικάρι. Ότι δεν κατάφεραν οι φασίστες το κατόρθωσαν « έλληνες» χαφιέδες, οι γνωστοί ταγματασφαλίτες.

Ήταν καλοκαίρι και πήγε να πιει νερό και να πλυθεί σε μια στέρνα στα περβόλια στον Άγιο Γιάννη Ρέντη. Εκεί του την είχανε στημένη, τον πιάσανε τον πήγανε στον Άγιο Διονύση στη Δραπετσώνα κοντά και τον εκτελέσανε. Τέτοιο μίσος του είχανε που του έκοψαν και τα γεννητικά όργανα. Τον άδικο χαμό του 18χρονου λεβέντη θρήνησε όλος ο Πειραιάς, μαζί και ο Μ. Γ. που έκανε το θρήνο του τραγούδι. Να πως περιγράφει την απήχηση που είχε το τραγούδι στον σκλαβωμένο Έλληνα. «Μόλις έβαλα μουσική και το ’παιξα λίγες φορές, το μάθανε παντού. Το μάθανε όλοι οι σαμποτέρ, οι αγωνιστές, οι αντάρτες, όλοι. Το μάθανε και ήρθανε και με πήρανε ΕΑΜίτες και αντάρτες, και με πήγανε στην πλατεία στην Κοκκινιά. Πέντε χιλιάδες κόσμος και παραπάνω μαζεύτηκε. Με βάλανε και το ’παιξα και το τραγούδησα. Πριν αρχίσω, κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του ήρωα. Όταν το τραγουδούσα όλος ο κόσμος έκλαιγε."

Πενθοφορεί η Αγιά Σοφιά, Παλιά και Νέα Κοκκινιά,
κλάψε κι εσύ τώρα, ντουνιά, πιάσαν τον Στέλιο τα σκυλιά.

Τον πιάσαν γερμανόφιλοι και ταγματασφαλίτες
τον Στέλιο τον Καρδάρα μας, στο Ρέντη, οι αλήτες.

Δεμένο τον επήγανε προς τον Άγιο Διονύση,
δέκα ντουφέκια του ‘ριχναν, ώσπου να ξεψυχήσει.

Θεέ μου, ας προλάβαινες, να ‘κανες άλλη κρίση,
που ‘χε μανούλα κι αδελφές και έπρεπε να ζήσει.

Άδικα τον σκοτώσανε, λες κι ήτανε κατάρα,
γιατ’ ήταν στην Αντίσταση, τον Στέλιο τον Καρδάρα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2011-04-21T09:14:00.000+03:00