Γαμώ την κρίση τους γαμώ,με τόσα στο κεφάλι έχω αφήσει πίσω τα tastings στο blog.Σιγά μη σταμάτησα να πίνω ρε,να γράφω σταμάτησα.
Λοιπόν,Glenfiddich.Σας έχω μιλήσει γι'αυτό;Δεν νομίζω.
Το μεγαλύτερο αποστακτήριο σε παραγωγή και πώληση malt whisky στον κόσμο.10.000.000 λίτρα καθαρό αλκοόλ ανά έτος! Δίκτυο πωλήσεων σε 180 χώρες και μερίδιο αγοράς που αγγίζει το 35% παγκοσμίως.Το βρίσκετε σχεδόν και στα περίπτερα.Ο κόσμος του malt whisky είναι αλήθεια ότι χρωστάει πολλά σε αυτό το αποστακτήριο.Με το θάρρος του να εμφιαλωθεί ως single malt πίσω στα '60s άνοιξε το χορό για όλους τους άλλους που μέχρι τότε χάνονταν μέσα στα ξεπλυμένα blends.Η δε διάσημη και φαντεζί τριγωνική του συσκευασία το έμπασε σε πολλά σπίτια χωρίς καλά καλά να ξέρουν τι πίνουν.
Αρχίζω με το 12άρι.Το εισαγωγικό και πλέον διαδεδομένο malt που κάποιοι σχεδόν ξεχνούν πως είναι τέτοιο.
Χρώμα: Ανοικτό χρυσό.
Μύτη: Λευκόσαρκα φρούτα με κυρίαρχο το μήλο,κάτι που θα συναντήσετε πολύ συχνά στα Glenfiddich.Άνθη και μέλι.Πολύ αρωματικό.
Στόμα: Πολύ απαλό στη γεύση.Φέρνει σε κρασί η συμπεριφορά του.Σταφύλι και λίγη πίκρα.
Τελείωμα: Πολύ μικρή διάρκεια,σβήνει με λίγη γλύκα.
Εντάξει,τι περιμένατε,κανέναν παπά.Όμως και πάλι το προτιμώ από τα Τζώνια [sic].
Το 15άρι με τον διακριτικό τίτλο "Solera Reserve" διατείνεται ότι χρησιμοποιεί έναν διαφορετικό τρόπο παντρέματος (vatting) που θυμίζει αυτόν των Sherry και των Brandy που κάνουν κάτι ανάλογο.
Χρώμα: Καθαρό χρυσάφι.
Μύτη: Sherry και βανίλια.Φρουτοσαλάτα.Παλιό σεντούκι.Λίγο θειάφι.
Στόμα: Μπόλικο ξύλο στην πρώτη επαφή.Καραμέλα και βανίλια μπόλικη.Η βανίλια -τώρα που το θυμήθηκα- είναι ένα πολύ αρωματικό φυτό με έντονη μυρωδιά και πικρή ιδιαίτερη γεύση και δεν έχει καμία σχέση με το "υποβρύχιο" που σας κέρναγε παλιά η γιαγιά σας.
Τελείωμα: Σαφώς μακρύτερο από το 12άρι που αφήνει την προαναφερθείσα πικράδα σαν κυρίαρχη αίσθηση.
Ένα malt με πολύ άρωμα,ιδανικό για αρχάριους που θέλουν να καταλάβουν διαφορές σε σχέση με απλά blends.
Πάμε και στο 18άρι.
Χρώμα: Ε,τι άλλο.Χρυσαφί κι αυτό,πιο ανοιχτό και έντονο από το 15.
Μύτη: Δεν πιστεύω σε κανέναν κανόνα των ετών στα whisky,αλλά εδώ η διαφορά είναι αισθητή.Πιο δεμένο μπουκέτο με έμφαση στο μήλο πάλι και το καλό sherry.Ίσως και ελαφρά βουτυρώδες.
Στόμα: Καλύπτει το στόμα και ενεργοποιεί τους σιελογόνους σου.Γλυκό με νότες κρασιού και μελιού.Ωραία αίσθηση και πολύ ευκολόπιοτο.
Τελείωμα: Αν και μέτριας διάρκειας θυμίζει μάλλον επίγευση επιδόρπιου οίνου.
Πιο συμπαγές από τα αδερφάκια του,αλλά όχι απαραίτητα πιο εντυπωσιακό.Μάλλον είναι θέμα διάθεσης πιο θα σου αρέσει κάθε φορά.
Μεγάλα Glenfiddich δεν θα βρείτε εύκολα κι αν τα βρείτε θα είναι στα πολύ ψηλά βαλάντια.Έχω δοκιμάσει 2-3 ακόμα εμφιαλώσεις και πάντα με άφηνε με την ίδια αίσθηση."Αν το εμφιαλώνανε με υψηλότερους βαθμούς","αν ήταν πιο τολμηροί με τα βαρέλια" αν αν αν.Όμως πάντα θα το αντιμετωπίζω με σεβασμό για την ποικιλία σε καλές τιμές που προσφέρει και κυρίως γιατί χωρίς αυτό πιθανόν κανείς δεν θα έπινε single malts σήμερα.
Glenfiddich ένα ευχαριστώ κι από εμένα.